این موضوع از نظر من کمی #اعصاب‌خردکن می‌باشد. زیرا بنده متوجه شدم بعضی از انسان‌ها وقتی یک چیزی را می‌بینند که خوششان می‌آید تصمیم می‌گیرند همان چیز را کپی کنند و با اعتمادبه‌نفس کامل به عنوان اثر خودشان ارائه دهند. بنده در این لحظه فقط یک سوال دارم. عزیز من، خب چرا؟ اصلاً ابتدا باید عرض کنم که کپی کردن همیشه هم از روی بدجنسی نیست. گاهی آدم چیزی را می‌بیند و واقعاً خوشش می‌آید. سبک کسی را دوست دارد، ایده‌ای به ذهنش نمی‌رسد، تازه‌کار است یا هنوز نمی‌داند چطور باید از چیزی الهام بگیرد بدون اینکه خودش را به عنوان نسخه دوم همان شخص معرفی کند. این قابل درک است. انسان بالاخره انسان است. همه ما یک زمانی به چیزی نگاه کرده‌ایم و خواستم همان‌جور باشیم. بنده خودم هم انسانم متأسفانه. ولی یک تفاوت بسیار کوچکی وجود دارد که اتفاقاً اصلاً کوچک نیست. الهام گرفتن یعنی چیزی را ببینی، از آن خوشت بیاید و بعد از خودت چیزی بسازی. کپی کردن یعنی چیزی را ببینی، خوشت بیاید و بعد آن را دست آورد خودت معرفی کنی. و این دو با اینکه فقط چند کلمه با هم فاصله دارند، از نظر اخلاقی تقریباً اندازه فاصله زمین تا ماه می‌باشند. گرچه شخصاً هنوز به ماه نرفته‌ام که دقیقاً اندازه بگیرم، ولی به نظر می‌رسد زیاد باشد. گاهی دلیل کپی کردن این است که فرد می‌خواهد سریع نتیجه بگیرد. ساختن یک چیز جدید سخت است. باید فکر کنی، امتحان کنی، خراب کنی، دوباره بسازی، بعضی وقت‌ها هم سه ساعت به صفحه خیره شوی و در نهایت چیزی تحویل بدهی که خودت هم نمی‌دانی دقیقاً چیست. ولی کپی کردن بسیار راحت‌تر است. چیزی از قبل وجود دارد، پس زحمت اصلی را شخص دیگری کشیده و شما فقط زحمت انتخاب گزینه «کپی» را متحمل می‌شوید. واقعاً فشار زیادی است. امیدوارم کسی در این مسیر آسیب ندیده باشد. یک دلیل دیگر هم می‌تواند این باشد که بعضی‌ها تصور می‌کنند اگر چیزی را کمی تغییر دهند، دیگر کپی محسوب نمی‌شود. مثلاً ویدیو را دانلود می‌کنند و یک فیلتر سیاه و سفید روی آن می‌اندازند. نمی‌دانم این فیلتر قرار است دقیقاً چه نقشی در پرونده داشته باشد ولی به هر حال اضافه شده است. اگر یک نفر ایده‌ای را از شما بگیرد و با آن یک چیز کاملاً جدید بسازد، اتفاقاً می‌تواند جالب باشد. چون ایده‌ها قرار نیست محدود باشند. هنر، نوشته، طراحی و میم‌ها از چیزهایی که قبلاً دیده‌ایم تأثیر می‌گیرند. هیچ‌کس از خلأ به دنیا نمی‌آید‌ احتمالاً قبلش چیزی دیده، شنیده، تجربه کرده یا از یک چیز خیلی بی‌ربط الهام گرفته است. مثلاً ممکن است یک نفر از صدای کتری ایده بگیرد و موسیقی بسازد. چیزی که باعث ارزش یک اثر می‌شود، فکر، زمان، تجربه، آزمون و خطا و همان لحظه‌هایی که صاحب اثر نمی‌دانسته اصلاً دارد چه کار می‌کند ولی باز هم ادامه داده است. شما آن نتیجه را برمی‌دارید و بدون اجازه یا ذکر منبع منتشر می‌کنید، پس بخشی از زحمتی را که برای ساخته شدنش کشیده شده هم نادیده گرفته‌اید. البته یک نکته ناجالب دیگر هم وجود دارد. گاهی آدم وقتی اثر خودش کپی می‌شود، اول عصبانی می‌شود، بعد ناراحت می‌شود، بعد شروع می‌کند به بررسی کردن که نکند من زیادی حساس شده‌ام؟🤔 خیر عزیز من. اگر یک نفر چیزی را از شما برداشته و به نام خودش منتشر کرده، ناراحت شدن شما عجیب نیست. شما لازم نیست برای اینکه آدم خوبی باشید، از تمام حقوق خودتان بگذرید. مهربانی با بی‌تفاوتی نسبت به بی‌احترامی فرق دارد. بنده قصد ندارم کسی را محاکمه کنم، ما امروز فقط یک گفت‌وگوی کاملاً دوستانه داریم. هیچ اسمی هم نمی‌بریم👎👎 اصلاً چه نیازی است؟ اگر کسی مصداق را پیدا کرد، فقط خودش می‌داند و من. کاش قبل از کپی کردن چیزی، یک لحظه به این فکر کنید که اگر قرار بود خودتان آن را بسازید، چه چیزی از خودتان به آن اضافه می‌کردید.
چون شاید بتوانید همان ایده را بگیرید و بهترش کنید، شاید حتی چیز متفاوتی بسازید، یا بفهمید که اصلاً ایده اصلی برای شما نبوده و سراغ چیز دیگری بروید. و البته ممکن است چیزی که ساخته‌اید در ابتدا افتضاح باشد. خب اشکالی ندارد. حداقل افتضاح خودتان است و از یک شاهکار کپی‌ شده ارزشمندتر است. قرار نیست همه ما یک چیز را با یک خط و یک جمله و یک ایده تحویل دهیم. اگر قرار بود همه شبیه هم باشند، اصلاً نیازی به این همه آدم نبود. یک نفر کافی بود. آن هم احتمالاً خودش بعد از مدتی خسته می‌شد. پس لطفاً الهام بگیرید، تأثیر بگیرید، ایده بگیرید حتی اگر خواستید، از سنگ هم الهام بگیرید، من مخالفتی ندارم. فقط چیزی را که شخص دیگری ساخته، برندارید و طوری رفتار نکنید که انگار از آسمان مستقیماً در فایل های شما نازل شده است. و اگر واقعاً چیزی را کپی کردید، حداقل یک عذرخواهی کوچک به صاحب اصلی داشته باشید و سپس کپی را پاک کنید. بالاخره آن بنده خدا هم یک زمانی صرف کرده.