🇦🇲ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԿՈՂՈՊՈՒՏ ԵՎ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՔՈՂԱՐԿՈՒՄ․ ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԿՈՂՄԻՑ ԱՐՑԱԽԻ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԵԿԵՂԵՑԻՆԵՐԻ «ԱՂՎԱՆԱՑՄԱՆ» ԵՎ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ՝ ՀԱԵ-Ի ԴԵՄ ԱՐՇԱՎԻ ՄԻՋԵՎ ԿԱՊԸ

Ադրբեջանը Արցախի հայկական մշակութային ժառանգության յուրացման արշավը հասցրել է նոր մակարդակի՝ Գանձասարն ու Դադիվանքը ներկայացնելով որպես «կովկասյան-աղվանական» ժառանգություն։ Բաքվի այս քաղաքականությունը զուգորդվում է Հայաստանի ներսում Հայ Առաքելական Եկեղեցու դեմ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության համակարգային ճնշմամբ։ ՀԱԵ-ի գույքային իրավունքների սահմանափակումը, հոգևորականների քրեական հետապնդումները և Եկեղեցու ղեկավարության փոփոխության մասին իշխանության բացահայտ հայտարարությունները թուլացնում են այն ինստիտուտը, որը պատմականորեն կրում և պաշտպանում է հայկական եկեղեցական ժառանգության իրավական ու պատմական հիշողությունը։

Այս ֆոնին հատկապես հատկանշական է Հայաստանի իշխանության վերաբերմունքը Արցախի հայկական եկեղեցիների նկատմամբ։ Երբ Ադրբեջանի ներկայացուցիչները Գանձասարը հայտարարում են «աղվանական» ժառանգություն, Հայաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ալեն Սիմոնյանը հայտարարում է, որ չի քննարկում՝ «ով է ճիշտ, ով՝ մեղավոր», իսկ Փաշինյանը հրաժարվում է միջազգային մակարդակով դատապարտել Ստեփանակերտի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու քանդումը։ Արդյունքում Բաքվի պատմական կեղծարարությունը հանդիպում է ոչ թե հայկական կողմի կոշտ հակազդեցությանը, այլ քաղաքական խուսափողականությանը։

Այս երկու գործընթացները փաստացիորեն աշխատում են նույն ուղղությամբ։ Ադրբեջանին անհրաժեշտ է թուլացնել հայկական պատմական վկայությունների հեղինակությունը՝ Արցախի եկեղեցիները «աղվանականացնելու» համար, իսկ Փաշինյանի իշխանությունը հարվածում է այդ պատմական հիշողության հիմնական ինստիտուցիոնալ կրողին՝ ՀԱԵ-ին։ Բավական է թուլացնել Եկեղեցու իրավական, գույքային և քաղաքական դիրքերը, որպեսզի Բաքվի աշխատանքը դյուրանա։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺КУЛЬТУРНОЕ ВОРОВСТВО И ПОЛИТИЧЕСКОЕ ПРИКРЫТИЕ: СВЯЗЬ МЕЖДУ «АЛБАНИЗАЦИЕЙ» АРМЯНСКИХ ЦЕРКВЕЙ АРЦАХА АЗЕРБАЙДЖАНОМ И КАМПАНИЕЙ ПАШИНЯНА ПРОТИВ ААЦ

Азербайджанская кампания по присвоению армянского культурного наследия Арцаха вышла на новый уровень: Баку представляет Гандзасар и Дадиванк как «кавказско-албанское» наследие. Одновременно внутри Армении правительство Никола Пашиняна ведёт системное давление на Армянскую Апостольскую Церковь. Ограничение имущественных прав ААЦ, уголовное преследование духовенства и открытые заявления власти о необходимости смены руководства Церкви ослабляют институт, который исторически является носителем и защитником армянского церковного наследия и исторической памяти.

Особенно показательно отношение армянских властей к армянским храмам Арцаха. Когда представители Азербайджана объявляют Гандзасар «албанским» наследием, секретарь Совета безопасности Армении Ален Симонян заявляет, что не обсуждает, «кто прав, а кто виноват», а Пашинян отказывается выносить на международный уровень вопрос о сносе армянского собора Святой Богородицы в Степанакерте. В итоге бакинская историческая фальсификация сталкивается не с жёстким противодействием армянской стороны, а с политическим уклонением.

Фактически эти два процесса работают в одном направлении. Азербайджану необходимо ослабить авторитет армянских исторических свидетельств, чтобы продвигать «албанизацию» армянских церквей Арцаха, а власть Пашиняна наносит удар по главному институциональному носителю этой исторической памяти — ААЦ. Достаточно ослабить правовой, имущественный и политический статус Церкви, чтобы Баку было проще стирать армянский исторический след.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal