#پاسخ_تمرین :

جمله ی اول را می‌توان مغالطه‌ی #یااین_یاآن یا #خلط_مبحث نامید.( بستگی دارد استدلال شخص را چگونه صورت بندی کنیم )

عدم پیوند عاطفی بین مردم و نیروهای نظامی با حکومت اشرف غنی که باعث شد با کمترین مقاومت شهرها یکی پس از دیگری سقوط کنند ، یک موضوع ست و حقیقت ست
و موضوع علاقه به طالبان موضوع دیگر
این دو موضوع را نمی‌توان بجای هم نشاند.


مغالطه ی جواب دوم مغالطه‌ی #تغییرموضع ست.
ادعای ارادت مردم به طالبان ، مشروعیت بخشی به طالبان و نوعی حمایت از طالبان ست.

مخاطب در جمله ی چهارم #نیت_خوانی می‌کند ، ولی - جدا ازین مطلب که بنظر می‌رسد این نیت خوانی درست‌ست و مشروعیت بخشی به طالبان هدفی جز مشروعیت زدایی از حکومت قانونی و برآمده از دموکراسی افغانستان ندارد - چون در جواب یک استدلال صحیح نیامده و نمیخواهد جایگزین استدلال شود مغالطه نیست.

اگر قبل از اثبات غلط بودن ادعای شخص اول و قبل از عقب نشینی او ، شخص دوم به جای استدلال و پرسش صحیح ،به نیت او می‌پرداخت و چنین ادعا می‌کرد که « چون نیت تو مشروعیت زدایی از دموکراسی ست میگویی مردم دوستدار طالبانند و چون در پشت ادعایت ، نیتی ضد دموکراسی و ضد حقوق انسان نهفته ، پس غلط‌ست‌ » ، آنگاه دچار مغالطه ی خلط انگیزه و انگیخته شده بود .

#تفکرنقاد
#طالبانیسم

https://t.me/mghlte/3667