🗒️ از آیین تا ایدهآل: ریشههای استراتژیک دیپلماسی فرهنگی چین و پیامدهای آن برای نظم جهانی
◼️ تحلیل راهبردی | دکتر عاشور حسن زاده، استاد دانشگاه و کارشناس مطالعات راهبردی در تحلیلی برای اندیشکده تین شیا مینویسد: دیپلماسی فرهنگی چین، صرفاً یک اقدام نمادین یا تبلیغاتی نیست؛ این پدیده، تجلی عینی یک «فرهنگ استراتژیک» دیرینه است که در طول هزاران سال تکامل یافته و امروز به عنوان یکی از ارکان اصلی سیاست خارجی پکن برای کسب نفوذ و بازتعریف نظم بینالمللی به کار گرفته میشود.
➖ این تحلیل با بهرهگیری از دادههای کتاب «تاریخ فرهنگ چین»، نشان میدهد که مفاهیم کلیدی مانند «قیمومت آسمانی»، «حکومت مبتنی بر فضیلت»، «تائو» و «هماهنگی»، نه تنها زیربنای تمدن چین، بلکه الگویی برای درک استراتژی «جذابیت» و «اقناع» این کشور در عرصه بینالملل هستند.
➖ استدلال اصلی این است که دیپلماسی فرهنگی چین، یک «بازی حاصلجمع صفر» برای تحمیل فرهنگ خود نیست، بلکه یک «راهبرد جامع» برای خلق یک «جامعه با سرنوشت مشترک» است که در آن، چین به عنوان «فرزند آسمان» جدید و «حکیمفرمانروا»ی جهانی، به دنبال مشروعیتسازی و ایجاد یک نظم جایگزین است.
➖ تحلیل حاضر با ارائه مدل «منافع محوری چندلایه»، راهبردهایی برای تعامل هوشمندانه با این پدیده ارائه میدهد و بر ضرورت حفظ هویت فرهنگی، بهرهمندی از فرصتها و مشارکت در بازتعریف هنجارهای جهانی تأکید میکند.
◻️ دیپلماسی فرهنگی، میراث یک تمدن
➖ برای درک دیپلماسی فرهنگی چین، باید به عمق تاریخ این سرزمین سفر کرد. کتاب «تاریخ فرهنگ چین» به خوبی نشان میدهد که تمدن چین، برخلاف بسیاری از تمدنهای باستانی که بر پایه قدرت نظامی و فتوحات استوار بودند، بر اساس «فضیلت» و «قیمومت آسمانی» شکل گرفته است.
➖ از دوران اساطیری خاقانهای آسمان و زمین تا سلسلههای شیا، شانگ و جو، مشروعیت فرمانروایان همواره به «اراده آسمان» وابسته بوده است؛ به این معنا که یک حاکم تا زمانی بر تخت سلطنت تکیه میزد که از فضیلت و عدالت برخوردار بود و اگر ستمگری میکرد، «قیمومت» از او سلب میشد و سلسلهای دیگر جای او را میگرفت. این مفهوم بنیادین، که در کتابهای کهنی چون «شوجینگ» ثبت شده، نه تنها یک نظریه سیاسی، بلکه یک «نظریه فرهنگی» برای کسب مشروعیت است.
➖ امروز، چین با تکیه بر همین پیشینه فرهنگی، در تلاش است تا «رویای چینی» و «سوسیالیسم با مختصات چینی» را به عنوان یک «الگوی جایگزین» و «فرزند آسمان» جدید به جهانیان عرضه کند.
➖ دیپلماسی فرهنگی چین، در واقع، بازگشت به این ریشههای باستانی است؛ بازگشتی که در آن، «قدرت نرم» و «جذابیت» فرهنگی، جایگزین زور و اجبار میشود. این رویکرد، که ریشه در اندیشه کنفوسیوس در مورد «حکومت مبتنی بر فضیلت» و «تأثیرگذاری از طریق اخلاق» دارد، به پکن اجازه میدهد تا بدون توسل به قدرت سخت نظامی، در عرصه بینالمللی نقشآفرینی کند و هژمونی خود را به شکلی «مشروع» و «پذیرفتنی» برای افکار عمومی جهان تثبیت کند.
🔗 متن کامل تحلیل را در سایت اندیشکده بخوانید.
🇨🇳 اندیشکده تین شیا
| سایت | تلگرام | اینستاگرام | آپارات | بله | یوتیوب | ایکس |
Post #291
513
