🗒️ چرا پکن فریب ترامپ را نمی‌خورد؟
◼️ گزارش رصدی | رایان هاس، مدیر مرکز چین جان ال. تورنتون در مؤسسه بروکینگز در مقاله ای این موضوع را بررسی می‌کند که چرا با وجود برخی مواضع و اظهارات مصالحه‌جویانه دونالد ترامپ نسبت به چین و شی جین‌پینگ، پکن حاضر نیست به سمت یک توافق راهبردی یا نزدیکی پایدار با واشنگتن حرکت کند.
◻️ چرا چین در برابر ترامپ محتاط است؟
➖ ۱. ترامپ بسیاری از خواسته‌های دیرینه پکن را برآورده کرده است. به اعتقاد هاس، دولت دوم ترامپ در برخی حوزه‌ها رویکردی اتخاذ کرده که برای رهبران چین مطلوب است. از جمله؛ ترامپ کمتر درباره حقوق بشر، آزادی‌های مدنی و اصلاحات سیاسی چین سخن می‌گوید. او آشکارا به شی جین‌پینگ احترام می‌گذارد و چین را به‌عنوان یک قدرت هم‌سطح آمریکا به رسمیت می‌شناسد.
➖ ترامپ ایده همکاری G2 میان آمریکا و چین را مطرح کرده است. فشار آمریکا برای محدود کردن توسعه فناوری چین در برخی زمینه‌ها کاهش یافته است. امکان فروش برخی تراشه‌های پیشرفته آمریکایی به چین افزایش یافته است. ترامپ تمایل کمتری به استفاده از شبکه متحدان آمریکا برای مهار چین نشان داده است. تمرکز نظامی آمریکا تا حدی از شرق آسیا به خاورمیانه منتقل شده است. در موضوع تایوان نیز اظهارات ترامپ، از نگاه پکن، نسبت به مواضع سنتی آمریکا نرم‌تر بوده است.
➖ ۲. رفتار متناقض واشنگتن، پکن را بدبین کرده است. از یک سو ترامپ از روابط شخصی خود با شی تمجید می‌کند؛ اما از سوی دیگر دولت او همچنان سیاست‌هایی را دنبال می‌کند که چین آنها را رقابتی می‌داند. برای نمونه؛ محدودیت‌هایی علیه برخی فناوری‌ها و محصولات چینی ادامه یافته است. آمریکا تلاش می‌کند وابستگی خود به چین در حوزه‌هایی مانند عناصر نادر خاکی و آهنرباهای پیشرفته را کاهش دهد. واشنگتن در زمینه هوش مصنوعی به دنبال حفظ برتری فناوری آمریکا است. فشار بر کشورهای ثالث برای کاهش انتقال کالاهای چینی ادامه دارد. تحریم‌ها و تهدیدهای تعرفه‌ای علیه برخی شرکت‌های چینی همچنان وجود دارد.
◻️ ۳. چرا شی جین‌پینگ متقابلاً امتیازهای بزرگ نمی‌دهد؟
➖ اول؛ افزایش اعتمادبه‌نفس چین. رهبران چین تصور می‌کنند موقعیت نسبی کشورشان در برابر آمریکا در حال تقویت است. مقاومت چین در برابر جنگ تجاری و توانایی آن برای عبور از شوک‌های انرژی ناشی از جنگ ایران، از نگاه پکن، این اعتمادبه‌نفس را بیشتر کرده است. در نتیجه، چین احساس نمی‌کند برای حفظ روابط باثبات با آمریکا مجبور است امتیازهای بزرگی بدهد.
➖ دوم؛ بی‌اعتمادی به دوام سیاست ترامپ: چین می‌داند که ریاست‌جمهوری ترامپ در ژانویه ۲۰۲۹ پایان می‌یابد و رئیس‌جمهور بعدی آمریکا ممکن است سیاست بسیار سخت‌گیرانه‌تری نسبت به چین داشته باشد. چینی‌ها همچنین سابقه تغییر ناگهانی مواضع ترامپ را به یاد دارند؛ او در سال ۲۰۲۰ ابتدا از توافق تجاری آمریکا و چین تمجید کرد، اما مدت کوتاهی بعد مواضع بسیار تندی علیه چین اتخاذ کرد. بنابراین پکن نمی‌خواهد برای توافقی بلندمدت امتیاز بدهد که ممکن است رئیس‌جمهور بعدی آمریکا آن را کنار بگذارد.
➖ سوم؛ تفاوت میان حرف و عمل آمریکا: از دید پکن، اظهارات مثبت ترامپ درباره چین نمی‌تواند اقدامات راهبردی دولت آمریکا را خنثی کند. به‌عنوان مثال، برنامه هوش مصنوعی دولت آمریکا همچنان بر حفظ برتری جهانی فناوری آمریکا تأکید دارد. بنابراین چینی‌ها معتقدند در پشت لحن دوستانه ترامپ، رقابت ساختاری همچنان ادامه دارد.
➖ چهارم؛ تمرکز شی بر مسائل داخلی چین: شی جین‌پینگ با مجموعه‌ای از مسائل داخلی، از جمله مبارزه گسترده با فساد، مشکلات اقتصادی، بدهی‌های محلی و بیکاری جوانان روبه‌روست. همچنین با نزدیک شدن به کنگره حزب کمونیست چین در سال ۲۰۲۷، بخش مهمی از توجه شی معطوف به سیاست داخلی و تثبیت موقعیت سیاسی خود خواهد بود. بنابراین، پکن فعلاً انگیزه‌ای برای انجام یک مانور بزرگ دیپلماتیک در قبال ترامپ ندارد.
🔗 متن کامل گزارش را در سایت اندیشکده بخوانید.
🇨🇳 اندیشکده تین شیا
| سایت | تلگرام | اینستاگرام | آپارات | بله | یوتیوب | ایکس |
Post #295
398
