➕ سَندرم هاریِ سیاسی

جامعه درگیر خشمِ ترسناکی است. خشمی عمیق و پیچیده که همزمان از سوگ و ترس و بی‌تکلیفی و هزینه‌دادنِ بی‌نتیجه می‌آید. انسان از مرحله‌ی "انسان درمانده" هم که گذر کند، دیگر انسان نرمال نیست. تا مدت‌ها یک جسد زنده با روزمرگی‌هایِ بی‌خودِ نباتی است. اتفاقی که برای هرکسی ممکن است رخ دهد.

اما آیا دشنام‌های جنسی و فحش‌های تهدید آمیز سیستماتیک در شبکه‌های اجتماعی هم از جنس همین خشم آمده از این پسادرماندگی است؟ در زمان بحران؛ ما چرا دیالوگ بلد نیستیم؟ و چرا حکومت ایران، با کمترین هزینه، نزدیک به 50 سال تنها برنده‌ی این هاریِ سیاسیِ سیستماتیک بوده؟

@Theprincejan Channel