Mr

زین دست که دیدار تو دل می‌برد از دست،
ترسم نبرم عاقبت از دست تو جان را...


#سعدی

راست گفتی که فرج یابی، اگر صبر کنی،
صبر نیکست کسی را که توانایی هست...

مردم از فتنه گریزند و ندانند که ما،
در تمنای تو در حسرت رستاخیزیم...

فکرت من کجا رسد، در طلب وصال تو؟
این همه یاد میرود، وز تو هنوز غافلم...

مرا به هیچ بدادی، خلاف شرط محبت،
هنوز با همه عیبت، به جان و دل بخریدم...

زهدت به چه کار آید، گر رانده درگاهی؟
کفرت چه زیان دارد، گر نیک سر انجامی؟

سنگ بد گوهر اگر کاسه زرین شکند،
قیمت سنگ نیافزاید و زر کم نشود...

تو پس پرده و ما، خون جگر میریزیم،
وه که گر پرده بر افتاد، که چه شور انگیزیم...

باور مکن که صورت او عقل من ببرد،
عقل من آن برد که صورت نگار اوست...

هزار سال پس از مرگ من چو باز آیی،
ز خاک نعره برارم که مرحبا ای دوست...

بی خانمان که هیچ ندارد بجز خدای،
او را گدا مگوی، که سلطان گدای اوست...

محتسب گر فاسقان را نهی منکر میکند،
گو بیا، کز روی مستوری، نقاب افکنده ایم...

شکر خوش است ولیکن حلاوتش ندانی،
من این معامله دانم که طعم صبر چشیدم...

گنج آزادگی و کنج قناعت، ملکیست،
که به شمشیر میسر نشود، سلطان را...

سعدیا گر بکند سیل فنا، خانه عمر،
دل قوی دار که بنیاد بقا، محکم از اوست...

#سعدی

ای که در نعمت و نازی، به جهان غره مباش،
که محال است در این مرحله امکان خلود...

#سعدی

من اگر خارم و گر گل، چمن آرای هست،
که از آن دست که میپروردم، میرویم...

#حافظ

راه دانا دگر و مذهب عاشق دگر است،
ای خردمند که عیب من مدهوش کنی...

#سعدی

مستان همه افتاده و ساقی نمانده،
یک گل برای باغبان باقی نمانده...

از قضا آیینه ی چینی شکست،
خوب شد اسباب خودبینی شکست،

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را،
دزد دانا می کشد اوّل چراغ خانه را،

آنچه ما کردیم با خود هیچ نابینا نکرد،
در میان خانه گم کردیم صاحب خانه را...

#مخفی