لاله رخا، سمن برا، سرو روان کیستی؟
سنگ دلا، ستم گرا، آفت جان کیستی؟
تیر قدی، کمان کشی، زهره رخی و مهوشی،
جانت فدا که بس خوشی، جان و جهان کیستی؟
از گل سرخ رُسته ای، نرگس دسته بسته ای،
نرخ شکر شکسته ای، پسته دهان کیستی؟
ای تو به دلبری سمر، شیفته رخت قمر،
بسته به کوه بر کمر، موی میان کیستی...
دام‌نهاده می‌روی، مست ز باده می‌روی،
مشت‌گشاده می‌روی، سخت‌کمانِ کیستی؟
شهد و شکر، لبانِ تو، جمله جهان، از آنِ تو،
در عجبم به جانِ تو، تا خود از آنِ کیستی...
#خاقانی
Post #182
230
- ❤ 4