بعد تو در من، منی پیدا نشد،
بعد تو دیگر دلم شیدا نشد،

بعد تو هر صبح، رنگ شب گرفت،
هیچ گل در باغ من زیبا نشد،

بعد تو هرکس رسید از راه عشق،
از برایم رنگ آن رویا نشد،

بعد تو آموختم لبخند را،
لیک خنده بر لبم معنا نشد،

بعد تو عمری گذشت اما دگر،
مرهمی بر زخم دل، پیدا نشد،

بعد تو گم شد صدای خنده ام،
آن که بودم، دیگر آن «من» ها نشد...

#آقای‌هـ