🔸گزارش دو روز پیش فارین پالیسی با عنوان «این بحران انرژی بحران های قبلی را برمی‌چیند: نظمی که به رهبری غرب پس از سه شوک انرژی قرن بیستم پدیدار شد، در حال از دست دادن قدرت خود است» گزارش مهم و جذابی است.
🔻توضیح میدهد که سه شوک نفتی بحران کانال سوئز در 1956، بحران 1973 اوپک و 1979 ایران، مجموعا نظم اقتصادی غرب محور پسا جنگ جهانی را شکل داده و به لحاظ حکمرانی اقتصادی، اروپا و آمریکا را در یک ائتلاف همسو قرار داده بود. حالا در شوک چهارم، بلوک غرب تکه شده، متحدان آمریکا خسته از جاه طلبی های او به دنبال شرکای اقتصادی قابل اعتماد تر رفته، دلار زدایی و نظام مالی CIPS رشد خواهد کرد و چین ابرقدرت مسئولیت پذیر و صلح ساز آینده شناخته خواهد شد.
🔻 در گزارش آمده است که اگر جنگ در کوتاه مدت پایان یابد، ایران «بدون شک» پیروز میدان شناخته خواهد شد و نظم پسامنطقه حتماً بر مبنای هژمون شدن ایران بازطراحی خواهد شد. اما حتی اگر جنگ در اشکال غیرنظامی و تخریب گسترده مدنی نیز ادامه پیدا کند، همگان خواهند فهمید که ایران قدرت اقتصادی و نظامی‌ای فراتر از تصور ارائه شده توسط آمریکا و اسراییل بود.
🔻پ.ن: چه حیف که توان دفاعی و ژئوپولتیک ایران که تا این حد ابزار حیرت جهان شده، در تمامی دهه نود ابزار بازی جناحی سیاسی، تمسخر و کم برآوردی/بیش برآوردی متقابل شد و صحنه را برای فهم امکانات بازیگری ایران، بسیار غبار آلود کرد. کاش تحلیلگران سن و سال دار جناح های خاص، جرئت و جسارت بازنگری دستگاه تحلیلی شان را بر مبنای واقعیت های این جنگ داشته باشند و پس از این نبرد، جور دیگری بیندیشند.
@TheNarrrowGate
Post #198
637
