دردی که به اشتراک گذاشته شود، همچون سنگی است که دو کوهزن بر دوش می‌کشند و هر یک نیمی از بار را حمل می‌کنند؛ و شادی‌ای که به اشتراک گذاشته شود، مانند آب چشمه‌ای است که با هر قطره‌ای که به دریا می‌ریزد، دوبل می‌گردد. گویا با هم بودن در سختی‌ها و شادی‌ها، حال دل آدم را بهتر می‌کند... چرا که استاد می‌گوید: «اگر درختی تنها بایستد، باد آن را خم می‌کند؛ اما اگر در جنگل باشد، با هم می‌ایستند.»