Post #4150
58
شعری جاری در رگ‌های زندگی من.
Channel Public Channel
ᴘᴀ - Subscribers
- 37
- Photos
- 572
- Videos
- 2
- Links
- 149
Showing posts older than #4151 · Back to latest
Older Posts 19 shown
Post #4149
57
تو، شبیه به شعر نیستی.
تو، خود شعری.
تو، خود شعری.
Post #4147
61
Post #4145
46
Take me TO THE mOOn, where we BOTHfEll!n LoVe.
Post #4144
48
Post #4142
55
Post #4127
80
My whole life through, I was missing you
Post #4126
75
I said something stupid instead of "love you"
I guess I was nervous that I'm falling into you
Post #4125
68
I'm so in love that it's painful, I think you're an angel With the face of my children, I don't wanna miss it
Post #4124
63
That'd be like finding you, choosing you, Loving you, losing you after searching all my life
Post #4123
65
What if the winter takes off with the leaves And they don't grow back in spring?
Post #4122
66
What if the windows flew off all the buildings And I could not see you again?
Post #4121
68
Post #4120
66
1405.3.27
همانا که مقدس‌ترین گناه من و قدیسه‌ترین گناه‌کار دنیای من.
همانا که مقدس‌ترین گناه من و قدیسه‌ترین گناه‌کار دنیای من.
Post #4119
69
Post #4115
71
Post #4114
75
ᴘᴀʀɪꜱ ɪɴ ᴛʜᴇ ʀᴀɪɴ 1405.3.23 خیلی ساکت و آروم، تموم شدیم من و تو، فروغِ من. حداقل من اینطور فکر میکنم. همینقدر ساده و راحت، کارت‌های دست توی دست تو و "بچه خوشگل"ت، شروع کردن به خاک خوردن؛ حرف‌های من و تو کم و کمتر شدن و فکرهای مشترکمون کمرنگ‌تر. هردومون هم میدونستیم که هیچ‌چیز…
دروغ چرا. خوشحالم نوشتمش و حداقل همین فکر، باعث حرف زدنمون شد.
ترکم نکن، نرو، محکوم نکن مارو به پایان و نذار بزرگ بشم.
هرکجا که بغل توعه، خونه‌ی منه و من، نمیخوام بزرگتر ازین بش به عنوان یه هیولا که خونه رو ترک کنم.
ترکم نکن، نرو، محکوم نکن مارو به پایان و نذار بزرگ بشم.
هرکجا که بغل توعه، خونه‌ی منه و من، نمیخوام بزرگتر ازین بش به عنوان یه هیولا که خونه رو ترک کنم.
Post #4112
71
1405.3.23
خیلی ساکت و آروم، تموم شدیم من و تو، فروغِ من.
حداقل من اینطور فکر میکنم.
همینقدر ساده و راحت، کارت‌های دست توی دست تو و "بچه خوشگل"ت، شروع کردن به خاک خوردن؛ حرف‌های من و تو کم و کمتر شدن و فکرهای مشترکمون کمرنگ‌تر.
هردومون هم میدونستیم که هیچ‌چیز ابدی نیست. با اینحال؛ دوست نداشتم انقدر سریع فرار کنم از تو به عنوان یه بچه هیولا و تو، دیگه نتونی بازی کنی نقش اون مادرِ با احساس رو برای من.
دوستت دارم.
شبت به خوشگلی خودت و روحت.
مثل همون دفعه‌ی اولی که دیدیم هم رو، بدون که من همیشه برای کمک کردن به تو هستم. فقط دست تکون بده.
خیلی ساکت و آروم، تموم شدیم من و تو، فروغِ من.
حداقل من اینطور فکر میکنم.
همینقدر ساده و راحت، کارت‌های دست توی دست تو و "بچه خوشگل"ت، شروع کردن به خاک خوردن؛ حرف‌های من و تو کم و کمتر شدن و فکرهای مشترکمون کمرنگ‌تر.
هردومون هم میدونستیم که هیچ‌چیز ابدی نیست. با اینحال؛ دوست نداشتم انقدر سریع فرار کنم از تو به عنوان یه بچه هیولا و تو، دیگه نتونی بازی کنی نقش اون مادرِ با احساس رو برای من.
دوستت دارم.
شبت به خوشگلی خودت و روحت.
مثل همون دفعه‌ی اولی که دیدیم هم رو، بدون که من همیشه برای کمک کردن به تو هستم. فقط دست تکون بده.
Post #4108
77
پدیده‌ای است به نام "درآغوش کشیدن"؛
که آرام می‌کند هرآنچه را که ناآرام است.
که آرام می‌کند هرآنچه را که ناآرام است.