🔍 بررسی شخصیت #حافظ 2⃣2⃣

🔻 شاه‌شجاع، مخاطب برخی اشعار حافظ

↪️ پیشتر بیان شد که بین شاه‌شجاع و حافظ، علاقه‌ای خاص وجود داشته است، هرچند مدتی ارتباط آنان تیره می‌گردد، ولی دوباره به حالت سابق بازمی‌گردد. شاه‌شجاع نیز طبع شعر داشته و أهل ذوق بوده است، و با حافظ مشاعره می‌کرده، و حافظ پاسخ وی را می‌داده است. حال به این غزل توجه کنید:

ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس
بوسه زن بر خاکِ آن وادی و مُشکین کُن نَفَس
منزلِ سَلمی که بادَش هر دَم از ما صد سلام
پُر صدایِ ساربانان بینی و بانگِ جرس
مَحمِلِ جانان ببوس، آن‌گه به زاری عَرضه دار
کز فِراقت سوختم ای مهربان فریاد رس
من که قولِ ناصحان را خواندَمی قولِ رَباب
گوش‌مالی دیدم از هجران که اینم پند بس
عشرتِ شب‌گیر کن، مِی نوش کاندر راهِ عشق
شَب‌رُوان را آشنایی‌هاست با میرِ عَسَس
عشق‌بازی کارِ بازی نیست ای دل! سر بِباز
زان که گویِ عشق نَتْوان زد به چوگانِ هوس
دل به رَغبت می‌سپارد جان به چشمِ مستِ یار
گر چه هشیاران ندادند اختیارِ خود به کس
طوطیان در شِکَّرِستان کامرانی می‌کنند
و از تَحَسُّر دست بر سر می‌زند مسکین مگس
نامِ حافظ گر برآید بر زبانِ کِلکِ دوست
از جنابِ حضرتِ شاهم بس است این مُلتَمَس.

👈🏻 دکتر زرین‌کوب ذیل این غزل می‌نویسد:

«دوستى شاه شجاع، در دل حافظ‍‌ نيز موج مى‌زد. غزلهاى وى شاهد اين دوستى است و اگر شاعر در آنها از ممدوح مثل يك معشوق ياد مى‌كند فقط‍‌ يك شيوۀ بيان شاعرانه نيست، حاكى است از احساسات قلبى.
حتى وقتی شاه‌شجاع يك‌چند به آذربايجان رفت، حافظ، كه همراه موكب شاهانه نبود، در غزلى كه با شور و اشتياق به ياد شاه سرود، از صبا مى‌خواست تا در آن «ساحل رود اَرس» كه شاه شيراز در آنجا به عيش و تفريح مى‌گذرانيد از جانب وى «بوسه» «بر خاك آن وادى» زند و علاقه و اشتياق شاعر را برساند.»

📘 از کوچه رندان، ص ١۲۲

لذا این غزل در فراق شاه‌‌شجاع است، ولی‌ بنگرید که چه تفاسیر عرفانی عمیقی از این غزل ارائه داده‌اند، و بعضی در کمال تعجّب مدّعی شده‌اند این غزل در فراق امام زمان علیه السّلام سروده شده است❗️

@tazvir2