🎯 شما همانگونه فکر می‌کنید که نفس می‌کشید
— پژوهش‌های تازه نشان می‌دهند که هر دم و بازدم، ردپایی بر فعالیت مغز باقی می‌گذارد

♦️کریستن فرنچ، ناتیلوس — هزاران سال است که اندیشمندان و فیلسوفان به وجود پیوندی میان تنفس و تفکر باور داشته‌اند. برخی متون کهن، از جمله «اوپانیشادها» که از قدیمی‌ترین متون آیین هندو به شمار می‌روند، ثبات ذهن را مستقیماً به ثبات تنفس وابسته دانسته‌اند. در غرب نیز این پیوند در حماسه‌های هومر، یعنی «ایلیاد» و «ادیسه»، بازتاب یافته است. یونانیان باستان بر این باور بودند که ریه‌ها جایگاه تفکر، احساسات و تعقل‌اند.

♦️امروزه دانشمندان علوم شناختی دریافته‌اند که تنفس می‌تواند تأثیر چشمگیری بر حافظه، توجه به محرک‌های حسی و حساسیت به هیجاناتی مانند اضطراب داشته باشد. بااین‌حال، پژوهش‌های تازه نشان می‌دهند که پیوند میان تنفس و تفکر ممکن است بسیار نزدیک‌تر و ظریف‌تر از آن چیزی باشد که دانشمندان تاکنون تصور می‌کردند.

♦️گروهی از دانشمندان دریافته‌اند که فعالیت الکتریکی در بخش‌هایی از دستگاه لیمبیک و قشر مغز ممکن است الگوی هر دم و بازدم را با دقتی در حد میلی‌ثانیه دنبال کند. به بیان دیگر، تنفس ما نوعی «اثر انگشت» الکتریکی بر فعالیت نورون‌های مغز بر جای می‌گذارد. یافته‌های این پژوهش در نشریۀ تخصصی «ژورنال آو نوروساینس» منتشر شده است. بردلی وویتک، از نویسندگان پژوهش و رئیس گروه علوم شناختی دانشگاه کالیفرنیا، می‌گوید این مطالعه پرسش‌های بنیادین علوم شناختی، مانند ماهیت تفکر، را با روش‌های نوین تحلیل داده پیوند می‌دهد.

♦️وویتک می‌گوید: «یکی از اصول بنیادین علوم شناختی این است که ما صرفاً مغزهایی درون خمره نیستیم که جدا از بدن و محیط اطرافمان زندگی کنیم. مغز ما هم صرفاً مانند ترانزیستورهایی عمل نمی‌کند که سیگنال‌های صفر و یک می‌فرستند. ما موجوداتی دارای بدن هستیم و مغزمان در بدنی قرار دارد که در جهانی پیچیده و تابع قوانین فیزیک تکامل یافته است. همین پیوند با بدن بر شیوۀ شناخت و تفکر ما تأثیر می‌گذارد».

🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «The Rhythm of Your Breath Leaves a Fingerprint on Your Thoughts» نوشتۀ کریستن فرنچ است که در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶ در ناتیلوس منتشر شده است.

@tarjomaanweb