کارخانه‌ها بدون کارگر؛ خدمات جذاب‌تر از تولید

🔺کمبود نیروی کار به بحرانی جدی در بخش صنعت ایران تبدیل شده است. بنگاه‌ها تحت تأثیر تورم مزمن با کاهش تقاضای مؤثر و افزایش شدید هزینه‌ها، به‌ویژه به‌دلیل کمبود انرژی، روبه‌رو هستند.

🔺کاهش درآمد بنگاه‌ها موجب ناتوانی در پرداخت دستمزد مناسب شده و کارگران به مشاغل خدماتی و زودبازده گرایش پیدا کرده‌اند. این روند به خالی شدن کارخانه‌ها از نیروی کار و تهدید آینده صنعت منجر شده است.

🔺شاخص استخدام در «شامخ صنعت» طی ۱۴ ماه متوالی زیر ۵۰ بوده که عمق بحران را نشان می‌دهد.

🔺فشار تورمی، کاهش ارزش واقعی دستمزدها، محدودیت انرژی، فرسودگی تجهیزات و هزینه بالای مواد اولیه جذابیت اشتغال صنعتی را کاهش داده و رقابت را به نفع بخش خدمات تغییر داده است. هم‌زمان، تغییر انتظارات نسل جدید و تمایل کمتر به محیط‌های سخت و ساختارهای سنتی، چالش جذب نیرو را تشدید کرده است.

🔺حتی ارائه مزایای بیمه‌ای نیز برای بسیاری جذاب نیست. خروج بخشی از نیروی کار اتباع نیز بر کمبود نیرو اثر گذاشته و این کمبود به کاهش تولید و افزایش قیمت تمام‌شده منجر شده است.

🔺در معادن، به‌ویژه زغال‌سنگ، کاهش قدرت خرید دستمزدهای ثابت، سختی کار و افزایش هزینه‌ها باعث کمبود شدید نیروی ساده و متخصص و توقف استخراج در برخی معادن شده است.

🔺در صنعت فولاد نیز شکاف انتظارات نسل جدید، فناوری قدیمی، سختی کار، محدودیت انرژی و هزینه‌های بالا، انگیزه ورود و ماندگاری نیروی کار را کاهش داده است.

🔺در مجموع، تلاقی شرایط سخت اقتصادی، جذابیت مشاغل زودبازده و ناهماهنگی ساختار صنعتی با انتظارات نسل جدید، موجب تشدید کمبود نیروی انسانی، افزایش هزینه‌های تولید و کاهش رقابت‌پذیری صنایع شده است.

روزنامه دنیای اقتصاد ۱۴۰۴/۹/۲۴

https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4237279