از طرفی، توی دنیایی که توجه‌ ما دائماً تکه‌تکه میشه، واژه‌های کوتاه و برچسب‌های آماده وسوسه‌کننده‌ترن. گفتن «تاکسیکه» خیلی راحت‌تر از توضیح دقیق رفتاریه که آزارت داده.
اما اگه همیشه کوتاه‌ترین راه رو انتخاب کنیم، فقط جمله‌هامون کوتاه نمی‌شن؛ تفاوت‌های جهان هم برامون کم‌رنگ می‌شن.
به قول ویتگنشتاین:
«مرزهای زبان من، مرزهای جهان من است.»
هرچه توانایی بیشتری برای نام‌گذاری و تمایزگذاری داشته باشیم، بخش‌های بیشتری از تجربه رو می‌تونیم ببینیم و از هم جدا کنیم؛ و هرچه همه‌چیز رو در چند برچسب کلی خلاصه کنیم، جهانمون هم در همون چند برچسب فشرده می‌شه.