«خشایارشاه» نداریم. «خشایارشا» داریم. نورمن شارپ و اکثر متخصصان تاریخ هخامنشیان تلفظ‌اش را «خشَیارشا» ضبط کردند. به خط میخی:
𐎧𐏁𐎹𐎠𐎼𐏁𐎠 (X-š-y-a-r-š-a)
مرکب از دو جزء خشایَ (xšaya-) از بُن فعلی به معنای «فرمانرواییدن» و اَرشا (ṛšā) مرتبط با واژه‌ای به معنای «قهرمان» یا «مرد» (منبع).