فرهنگ مهرورزی و مراقبت را در بافت مدارس آینده بارور میسازد.
*۳.* مراکز"مهر و گفتوگو"، کانونهای پویایی، مهارت آموزی و غلبه بر تنهایی سالمندان.
در دل کلان پروژه"طرح سلام" ابتکار جریان ساز تأسیس "مراکز مهر و گفتوگو" قرار دارد که تاکنون در ۸۴۰ مرکز بهزیستی در سراسر کشور راهاندازی و فعال شده است.
این مراکز، پاتوقهایی سرشار از صمیمیت و نشاط برای گذران بهینه اوقات فراغت سالمندان، پر کردن خلأ تنهایی، شکلگیری تعاملات گرم اجتماعی و تبادل تجارب و مهارتهای زیسته میان خودِ سالمندان است.
در این کانونها، آموزش سبک زندگی سالم، سلامت روان و ارتقای تابآوری دوران سالمندی جریان دارد.
*حضور مشتاقانه اساتید و دانشجو معلمان در این ۸۴۰مرکز مهر و گفتوگو، یک پیوند بین نسلی بیبدیل خلق میکند.*
_دانشجو معلمان با ورود به این محافل، نه تنها مهارتهای گفتوگوی بین نسلی، تکریم شأن سالمند و ظرافتهای روانشناسی تحولی را در بوته تجربه میآموزند، بلکه با برگزاری کارگاههای مهارتی، سواد سلامت و برنامههای نشاطآور، روح امید و سرزندگی را در جان سالمندان میدمند و از انزوای اجتماعی آنان پیشگیری میکنند._
*۴.* پیشگیری اجتماع محور، کنترل آسیبها و ارتقای سلامت اجتماعی.
راهبرد بنیادین سازمان بهزیستی گذر از مداخلات صرفاً واکنشی به سوی رویکرد پیشگیری اجتماعمدار است.
کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی نیازمند آگاهی بخشی عمیق در سطح محلات و خانوادههاست.
*اساتید و دانشجویان دانشگاه فرهنگیان به سبب مقبولیت و مرجعیت اجتماعی بالایی که دارند، میتوانند بعنوان "پیشگامان سلامت اجتماعی" وارد میدان شوند.*
_تلفیق دانش روانشناختی و تربیتی معلمان با تجارب زیسته کارشناسان بهزیستی، کانونهای محلی، مساجد و مدارس را به دژهایی مستحکم در برابر آسیبهایی نظیر اعتیاد، طلاق، خشونتهای خانگی و افت تحصیلی تبدیل می کند._
*۵.* نهضت مشترک نجات تحصیلی، بازگرداندن دانشآموزان تارک و بازمانده از تحصیل.
یکی از تلخترین مظاهر نابرابری، محرومیت از حق مسلم آموزش است. _هم اکنون در سطح کشور بیش از ۱۰۰هزار کودک و نوجوان بازمانده از تحصیل شناسایی شدهاند و آمارهای مددکاری و سامانههای تخصصی بهزیستی حاکی از شناسایی ۲,۸۰۸دانشآموز بازمانده از تحصیل در مدار مستقیم نیازهای حمایتی است._
این آمارها زنگ هشداری جدی برای بازتولید چرخه فقر و آسیبهای نو پدید است.
_دانشجو معلمان می توانند در قالب تفاهم و پویش مشترک میان دانشگاه فرهنگیان و سازمان بهزیستی، بعنوان *"سفیران بازگشت به آموزش"*_ فرآیند شناسایی خانهبهخانه، آموزش جبرانی، مشاورههای انگیزشی و پیوندهای حمایتی-معیشتی این کودکان را با همکاری مددکاران بهزیستی بر عهده بگیرند و این فرزندان مستعد را به آغوش سپهر تعلیم و تربیت بازگردانند.
*۶.* خانههای خلاقیت، بوتکمپهای محلهمحور و نهضت تبدیل ایده به پدیده.
تربیت مهارت محور نیازمند فضاهایی نو برای یادگیری کار گروهی، حل مسئله و تمرین تابآوری است.
*توسعه خانههای خلاقیت و برپایی "بوتکمپهای مهارتی محله محور" با هدایت اساتید و دانشجومعلمان در مناطق کم برخوردار، فرصتی درخشان برای شناسایی استعدادهای سرکوب شده نوجوانان و جوانان است.*
در این اردوگاههای هم افزا، نوجوانان مهارت تفکر انتقادی، کار تیمی و تبدیل مسئلههای زیست بوم خود به راهحلهای عملیاتی را میآموزند.
در این چرخه نوآورانه، "ایدهها" به "پدیدهها" و محصولات ملموس فرهنگی، مهارتی، کارآفرینانه و خیریه تبدیل شده و امید اجتماعی را در محلات احیا میکنند.
*۷.* آموزش فراگیر، دسترسپذیری مدارس، و نهضت زبان اشاره و خط بریل.
تحقق حقیقی عدالت آموزشی در گرو گذر کامل از رویکرد تفکیک محور به سوی "آموزش فراگیر" است؛ رویکردی که در آن همه کودکان دارای معلولیت حق دارند در نزدیکترین مدرسه به خانه خود و در کنار همسالان عادی درس بخوانند.
_این امر دو ضرورت گریز ناپذیر را پیش روی ما میگذارد._
*اول،* دسترس پذیری و مناسبسازی کالبدی مدارس.
_مشارکت فعال ستاد مناسبسازی کشور با دانشگاه فرهنگیان جهت ارزیابی، استاندارد سازی و دسترسپذیر ساختن محیطهای آموزشی برای دانشآموزان با آسیبهای جسمی-حرکتی، حسی و عصبی._
*دوم،* نهضت ترویج زبان اشاره و خط بریل.
دانشجو معلمان باید در برنامه درسی خود با زبان ارتباطی دانشآموزان با آسیب بینایی و شنوایی آشنا شوند.
*نهادینه سازی نهضت آموزش خط بریل و زبان اشاره در پردیسهای فرهنگیان، موانع ادراکی را فرو ریخته و بسترساز گفتوگوی برابر در مدارس میشود...*
Post #6749
157