✍️ترامپ رهبر دنیای آزاد
(یک برداشت از فضای داخلی آمریکا- ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶)

محمدرضا اسلامی

امروز ۱۸ سپتامبر ترامپ اعلام کرد که خبرنگاران CNN، شبکهٔ MS NOW (نام جدید MSNBC) و Politico را «فوراً» از ورود و فعالیت در کاخ سفید منع می‌کند. او دلیل این تصمیم را پوشش خبریِ به‌زعم خود «جعلی»، نادرست و منفیِ این رسانه‌ها عنوان کرده و گفته ممکن است رسانه‌های دیگری نیز بعداً مشمول محدودیت شوند(!). او همچنین نیویورک‌تایمز و واشنگتن‌پست را از رسانه‌هایی نام برد که به نظرش «اخبار جعلی» منتشر می‌کنند.

برخی این اقدام را نقض غیرقانونی آزادی مطبوعات و «متمم اول قانون اساسی» آمریکا دانسته‌اند.

رسانه، با همهٔ ضعف‌ها و قوت‌هایش، یکی از ارکان مهم تمدن آمریکایی بوده و هست. امروز ترامپ رسماً کلنگ به دست گرفته و به جان رسانه‌هایی افتاده که دهه‌ها از مؤلفه‌های اصلی دنیای رسانه بوده‌اند؛ رسانه‌هایی که گناه بزرگشان در نگاه او، «منتقد ترامپ بودن» است.

تمدن آمریکایی، تمدنی ساختهٔ دست انسان مهاجر است؛ تمدنی با ضعف‌ها و قوت‌های فراوان. اما در اندیشهٔ بنیان‌گذاران آن، آزادی بیان یکی از نقاط روشن بود که «در قانون اساسی» انعکاس یافت. رسانه، نماد و تبلور همین آزادی بیان بوده است؛ باز هم با تمام ضعف‌ها و قوت‌هایش.

امروز نقطه عطفی در تاریخ مواجهه با رسانه و آزادی بیان در آمریکا قلمداد خواهد شد. یک روز زشت. فی يوم نَحسٍ مُّستَمرّ.

نکتهٔ جالب در جلسه امروز، آن اشخاصی بودند که هنگام اعلام این تصمیم پشت سر ترامپ ایستاده بودند. (تصویر بالا🔺) یکی از آنان (خانم سمت چپ تصویر) گفت: ترامپ «رهبر دنیای آزاد» است و هیچ رئیس‌جمهوری در تاریخ آمریکا به اندازهٔ او با رسانه ارتباط نداشته است(!).

بله؛ ترامپ هر کاری هم بکند، طیفی از شهروندان جمهوری‌خواه اینگونه او را خواهند ستود.

▪️▪️▪️

یک برداشت از فضای داخلی آمریکا و رسانه:

طی ماه‌های اخیر، نحوهٔ پوشش جنگ با ایران در بخشی از رسانه‌های آمریکایی، فضایی از «تحقیر ترامپ» ساخته است: این گزاره که «تو باخت دادی». هم‌زمان، افزایش قیمت بنزین و گازوئیل نیز اعصاب مردم و کشاورزان را به‌شدت خرد کرده است. جمع این دو عامل، فشار سیاسی و روانی زیادی بر ترامپ وارد می‌کند.

او شخصیتی است که به‌سختی حاضر می‌شود شکست را بپذیرد و در برابر منتقدان نیز غالباً رویکردی تهاجمی و تنبیهی دارد. تصمیم امروز او علیه رسانه‌های منتقد، نمونه‌ای از همین کینه‌کشی سیاسی و پرخاشگری است. (واکنش پرخاشگرانه نسبت به حس تحقیر اخیر)

🔵سؤال این است: آیا بعید است که ترامپ، زیر چنین فشار و تحقیر داخلی، پیش از انتخابات ۳ نوامبر دست به اقدامی نظامیِ بسیار سنگین‌تر علیه ایران بزند؟

او برای گسترش جنگ با ایران چند محدودیت جدی دارد:

- نگرانی از افزایش قیمت بنزین و تورم در داخل آمریکا؛
- نگرانی از نتیجهٔ انتخابات نوامبر؛
- نگرانی از محدودیت ذخایر موشکی؛
- نگرانی از آن‌که حملهٔ گسترده، به هدف سیاسیِ مورد نظرش ــ یعنی تغییر رژیم ایران ــ منتهی نشود؛
- مخالفت افکار عمومی و کنگره؛
- گسترش جنگ در منطقه؛
- نگرانی ریسک بازار جهانی، نه فقط بنزین آمریکا
- نگرانی از رقابت با چین (فرسایش ظرفیت نظامی و بازدارندگی آمریکا در برابر چین)

🔴 برآیند این ملاحظات، ظاهراً او را فعلاً به سمت فشار اقتصادی، «محاصرهٔ بنادر» و «ضربه‌زدن به اقتصاد ایران» سوق داده است. اما از شخصی با این میزان میل به انتقام، نمی‌توان همواره انتظار تصمیم‌هایی کاملاً محاسبه‌شده داشت.


https://t.me/solseghalam/2750