قصيده
کر و دا
خدا خاسن خدا خاس ای کر و دا
تنابنده نوابی چی کر و دا

«علی مردون» و «بی مریم» تیارن
خدا خوکرده ری واری کر و دا

نومه دا پیتسه اولمان و اتریش
گرهدن  دو ز عثمانی کر و دا

کر و دا مریم و عیسای ایلن
هزارو  دا و کر نرزی کر و دا

سرو مرگ اشکنادن ور منه دو
  ولاتا ناف نادن  سی  کر و دا

کیه قلعن فروهده خان و شاهی
که زندون وارازنن زی کر و دا

الازنگی هنی یم خوو  نداره
اگر تیس افته ور  من تی کر و دا

بروته شیرن و شیراشکن مال
ایلرسه گرگ که ور می کر و دا

به دورون اینویسن وا خط خین
کرا ای خان و بی وی نی کر و دا

مصدق دق ایکرد ار دا نبیدک
دغز وندن به توریکی کر و دا

یه دهسی پیشتوو و یه دس گرونی
ندارونه ایدادن چی کر و دا

به توریخ هر یکیسو صد پیاهن
ز گفت و لفت «پاریزی» کر و دا

کر و دا بختیورینه ودارن
گپی گفتر ایبوهه زی کر و دا

منه مشروطه وا سردار اسعد
به اردی دانه دوگرمی کر و دا

ز واری که گپه تیر و تفنگه
بلازه ایزنه اردی کر و دا

مو اشنیدم که ماهی پونصد ایدان
به مئنه اسپهون عیدی کر و دا

ولات ورن، وداشتن یون اگهدن
«انیس» شا و «دسگردی» کر و دا

خداخوکرده بیدن که اویدن
یکی خان و یکی بی وی کر و دا

چنو خین آرمونام ایزنه قل
اخوم دینا نبوهه بی کر و دا


آرمان راکیان، پیش کش به «بی بی مریم بختیاری»، بزرگ بانوی  و فرزند نامدارش «شیر علی مردان خان بختیاری» تیرماه ۱۴۰۰