تیه کالم (غزل لری)



جِگَروم خینه ؛ وُ از هَر دو تیَه‌م ایتِکِه خین
تیَه کالُم تیه‌لِ کالِته پُر کن و بِوین

تیه‌َلوم ؛ سِی تیَه‌لوم کُن که و داغِت خینن
دو تیه‌م سوهرِه به اَندازه یِ خورشید پسین

تیه‌لوم؛ مِثلَه خُم او دَم که کَمینُم سرِ رَه ت
غِصَه سر رَهمِه و مِی تورَه نشَهسِه و کَمین

آخِرِش جانگروهتم ؛ دِلوم افتا مِنِ تَش
دِلِمَم جا نَگرو هر چه که گفتم دَ بشین

تو نَبینُم که سرِ پایَم وُ هِی ایخَندوم
توویِ رومِهسِه ای‌یَم غیره وم اِیسایه سِتین

گَرهِ بغض مِنه ؛ هر گرهِ پَل می‌یَلِت
ایره سر بُرگلِ مو ، هرچه وَ دامن تنِه ؛ چین

وَ کلویی یِه مو کر یا وَ ملوسی تو دُ وَر
تا قیومت به خدا خلق نیابو و زمین

تو ختم مثله خداتی ؛ که چِقَر ناله زدوم
جفتتو هیچ نَیومِین و دادم برسین

#احمدرضا_فضیلت_منش


#ترجمه
1 جگرم خونه و از هر دوچشمم خون میچکه؛چشم قهوه ای من، چشم های کال(قهوه ای روشن)ت رو باز کن و ببین
2 ای مثل چشمام عزیز؛ به چشمهام نگاه کن که از داغت خونن...هر دوچشمم اندازه خورشید غروب قرمزن
3 ای مثل چشمام عزیز ؛مثل وقتایی که خودم سر راهت کمینم ؛غصه سر راهم نشسته و مثل توره(سگ گرگ) به کمینمه
4 آخرش بیخیال نشدم و دلم افتاد تو آتیش دلم هم بیخیال نشد هرچه بهش گفتم بس کن
5 تو منو اینجوری نبین که سرپام و دارم میخندم ...خونه ی خراب شده ای یم که یه ستون ازم مونده
6 گره های بغض منن گره های موی بافته شده ی تو و هرچقدر دامن تو چین داره میاد رو ابروهای من
7 به دیوونگی من پسری و به زیبایی تو دختری... به خدا تا قیامت روی زمین خلق نمیشه
8 تو خودتم مثل خداتی که اون همه من ناله کردم... جفتتون نیومدین به فریادم برسین