Hayotimdagi eng ta’sirli so‘zlarni bir safar teatrdagi xizmat eshigidan chiqayotganimda eshitganman. Meni boshidan oyog‘igacha titrayotgan, taxminan o‘n yetti yoshlardagi qiz qarshi oldi. Men esa endigina g‘alatiroq bir yapon pyesasini yakunlagan edim — unda tovus patlarining ulkan proyeksiyasi fonida, zinapoyada tango tushgandim. Xullas, qizdan o‘zini qanday his qilayotganini so‘radim — uning kasal yoki vahima hurujida deb o‘ylagandim.

«Yo‘q, hammasi joyida, — deb javob berdi u. — Shunchaki, men ilgari hech qachon teatrda bo‘lmaganman va u yerda shunday voqealar sodir bo‘lishini tasavvur ham qilolmagandim».

Men bu so‘zlarni hech qachon unutmayman. Har safar bugungi spektaklni sustroq o‘ynadim deb o‘ylasangiz, yodda tuting: zalda shunday bir inson borki, u uchun bu tomosha hayratlanarli, chunki u hayotidagi birinchisidir.

Alan Rikman

👉 Qisqa satrlar