Is it okay if I...
اشکالی ندارد اگر من...؟
(نکته: فرمولی فوق‌العاده مودبانه برای اجازه گرفتن در محیط‌های عمومی، هتل یا تاکسی. بعد از آن فعل ساده می‌آید؛ مثلاً Is it okay if I sit here? یا Is it okay if I leave my luggage here?)
I'm having trouble with...
من با ... به مشکل خورده‌ام.
(نکته: قالبی نجات‌بخش برای اعلام خرابی، کار نکردن دستگاه‌ها یا مشکلات اقامتی به پذیرش هتل یا مامورین؛ مثلاً I'm having trouble with the Wi-Fi / the room key.)
How much does it cost to...
هزینهٔ ... چقدر می‌شود؟
(نکته: برای پرسیدن قیمت خدمات، بلیط‌ها یا کرایه‌ها پیش از استفاده، تا غافلگیر نشوید. بعد از آن فعل ساده می‌آید؛ مثلاً How much does it cost to rent a car for a day?)
Do you happen to know...
شما احتمالا می‌دانید که...؟
(نکته: یک ترفند زبانی نیتیو و بسیار نرم برای پرسیدن اطلاعات از غریبه‌ها در خیابان. لحن آن بسیار محترمانه‌تر از کجاست و چیست معمولی است؛ مثلاً Do you happen to know when the next bus arrives?)
Can I try...
می‌توانم ... را امتحان کنم؟
(نکته: در خرید لباس (برای پرو کردن) یا حتی در کافی‌شاپ‌ها و بستنی‌فروشی‌ها برای تست کردن طعم‌ها پیش از خرید کاربرد دارد؛ مثلاً Can I try this jacket on? یا Can I try this flavor?)