Post #300
423
🔈simiaolin🇨🇳 با احترام به دیدگاه شما، گفتن این که «آمریکا بود که باعث شد چین از زیر یوغ ژاپن دربیاد» فقط نیمی از حقیقت است. نقش آمریکا مهم بود اما سرنوشت چین فقط به آمریکا وابسته نبود.
بگذارید به زمان‌بندی وقوع رویدادها نگاه کنیم:
۱۹۳۱: اشغال «منچوری»
۱۹۳۷: آغاز جنگ تمام‌عیار بین چین و ژاپن
دسامبر ۱۹۴۱: ورود آمریکا به جنگ پس از حمله ژاپن به پرل هاربر
چین حدود ۴ سال و نیم (از ۱۹۳۱ حدود ۱۰ سال) پیش از ورود آمریکا به جنگ، داشت در برابر تجاوز ژاپن مقاومت می‌کرد.
اگر قرار بود چین «سریع» به یک کشور مستعمره تبدیل شود، چراژاپن تا سال ۱۹۴۱ موفق به این کار نشد؟ پس از نبرد ووهان درسال ۱۹۳۸، استراتژی «پیروزی سریع» ژاپن شکست خورد. ژاپن فقط شهرهای بزرگ، راه‌ها و بخشی از سواحل را تحت کنترل خود داشت و نه تمام چین را!
مساحت و جمعیت عظیم، دشواری‌های جغرافیایی و مقاومت مردمی به ژاپن اجازه اشغال کامل چین را نمی‌داد. ژاپن نیرو و منابع کافی برای اشغال و اداره تمام چین را نداشت. دولت‌های دست‌نشانده این کشور هم نتوانستند به کنترل کامل و مشروعیت واقعی دست پیدا کنند.
نکته کلیدی: درگیر بودن یک بخش بزرگ از نیروهای ارتش ژاپن درخاک چین، باعث شد که ژاپن نتواند به شوروی حمله کند و در تأمین منابع از جنوب با مشکل مواجه شود. حمله به پرل هاربر هم تا حد زیادی به خاطر همین کمبود منابع و گرفتار شدن ژاپن در چین بود.
آمریکا تنها عامل کمک به چین نبود و نیروهای شوروی از ۱۹۳۷ تا۱۹۴۱ به چین کمک کردند. از سوی دیگر، آمریکا تا ۱۹۴۱ همچنان نفت و ضایعات آهن به ژاپن می‌فروخت. بنابراین؛ ترسیم این تصویر که «آمریکا از روز اول به نجات چین آمد» اصلا دقیق نیست.
گفتن این که «چین قطعاً مستعمره ژاپن می‌شد» هم یک فرض اثبات‌نشدنی است که تمام فداکاری‌های مردم چین را نادیده می‌گیرد.
پیروزی چین، نتیجه ترکیبی از عوامل مختلف شامل مقاومت چین،کمک متفقین، شکست‌های ژاپن و ورود شوروی و آمریکا به جنگ بود.نقش آمریکا مهم بود اما تنها عامل برای پیروزی چین نبود. می‌توان همزمان با انتقاد از آمریکا نسبت به تاریخ چین نیز یک رویکرد درست و دقیق داشت و کل تاریخ را به یک «اگر» ساده تقلیل نداد.
@simiaolin
- ❤ 12
- 👍 8
- 👏 4
- 💯 1