​​🎬 The Angels Share 2012

🔹 سهم فرشتگان به واقع فیلمی است که ساده به نظر می‌آید. سادگی‌اش نیز در همان برخورد ابتدایی قابل دریافت است. روایت فیلم کاملا لمس شده و هیچ‌گونه مسیری برای پس زدن آن نمی‌توان یافت. اما به واقع تمام ایرادش در حد ساده نگاری بیش از حد آن قرار دارد. قصه‌ از عده‌ای انسان قصد دارد بگوید که پیش از این اعمالی بر خلاف قوانین جامعه انجام داده‌اند. در این میان دو ایراد اساسی به اثر وارد می‌شود. ایراد ابتدایی مفعول بودن تمامی افراد مقابل دوربین است که در اصل هیچ‌گونه حالتی برای معرفی خود در روایت ایجاد نمی‌کنند و اما دومین ایراد شیوه روایت است که نمی‌تواند هیجانی را که درخور بیان قصه است را به تصویر بکشاند. نمایش سرقت در تصویر هر قدر هم که انسانی و یا به حق انجام بگیرد، همچنان نیازمند ساختاری کلی است که بتواند در لحظه انجام سرقت استرس را در بیننده ایجاد کند. این سادگی بیش از حد شخصیت‌ها و پیشروی آن‌ها مانع به نتیجه رسیدن وجه روایی داستان می‌شود. همچنان که نیت و قصد انجام نیز در این سادگی جان خودش را به انرژی پایین شخصیت‌ها واگذار می‌کند.

🔸 گویی کارگردان بدون شناخت موقعیت‌های سینمایی همچنان روال فیلمسازی خود را تکرار می‌کند و در داخل تکنیک اجرایی خود، هرگونه روایتی را وارد کرده و نمی‌تواند به گونه‌ای دیگر آن را ارائه دهد. در یک سوم ابتدایی شخصیت‌ها در حد تصویر و اسم معرفی می‌شوند. ادامه کار کاملا بر اساس تصادف و عواملی پیش می‌رود که نمی‌تواند آن اسم‌ها و ظاهر‌هایی را که در ابتدا وارد قاب شده‌اند را تکمیل کند.
برشی از یک زندگی بدون آن که به شکل سینمایی بیان شود.
فیلم همچنان در سهم انسان‌هایش درمانده است. در صورتی که می‌خواهد سهم فرشتگان را نیز به دستشان برساند.

💌 | ارادت
🖋 - قلم: کیان زندی
© - @Silence4z