ساخت یابی «امر ملی» در ایران از نظر علی شریعتی
عباس منوچهری

پرسش از «امر ملی» امروزه سه پاسخ متفاوت را در بردارد:
نیست انگارانه: این تعبیر اساسا قائل به وجود چیزی که بتوان آنرا «ملی» نامید نیست. یا حداقل در جهان پسا ها ی امروزین «امر ملی» را فاقد اهمیت نظری و عملی می داند.
پوزیتیویستی - ساختاری : رویکرد ساختاری مناسبات طبقاتی را تقدم ساختارهای عینی بر هر پدیده و امری.
رومانتیک – ضد سلطه: نهضت های رهائی بخش و ضد استعماری امر ملی را در چارچوب مبارزات رهائی بخش معنا می کنند.

رویکرد آخر را بصورت خاصی می توان بر اساس آراء شریعتی با رهیافت ساختمندانه صورتبندی کرد. رهیافت ساختمندی (ساخت یابی) استمرار حیات اجتماعی، از جمله ایجاد تغییرات اجتماعی، را نتیجه دیالکتیک میان ساختار و کارگزار می بیند. بنابراین در ایجاد تغییرات تاریخی نه مناسبات ساختاری به تنهائی تعیین کننده هستند و نه اراده و خواست و عمل شهروندان (ملت) بلکه تقابل این دو به ایجاد تغییر می انجامد. طبق اندیشه شریعتی می توان گفت که امر ملی برآیند تقابل سه حلقه حُسن، یعنی «عرفان ، برابری ، آزادی» به‌عنوان کارگزار در برابر چهار زنجیر ظلم (استعمار، استبداد، استثمار، استحمار) به‌عنوان ساختار بوده است. ادامه‌ی متن

#بنیاد_فرهنگی_دکتر_علی_شریعتی #امر_ملی

🆔@Shariati_SCF