خطای جالبی بود!
خیلی هم عجیب!

امروز دکتر یحییٰ عطایی در اینستاگرامِ خودش استوری کرد که
معمولاً مصراعِ «روشنیِ طلعتِ تو ماه ندارد» از لحاظِ عروضی و وزنی غلط خونده می‌شه!

خیلی حق به جانب پیغام دادم که متوجه ایراد نشدم!
چیزی نگفت تا استوری بعد را دیدم.

ایشان راست می‌گفت.
غزل در وزن «مفتعلن فاعلاتُ مفتعلن فع» است. اما ما همه مصراع نخست را «مفتعلن مفتعلن مفتعلن فع» خواندیم! و باقی غزل را داخل بحر خودش!

خیلی عجیب بود
صد بار هم دقت می‌کردم متوجه نمی‌شدم. کما این که تا کنون.

از قضا همان زمان توی استودیو بودم و این مصراع را دوباره روی وزن خواندم و جایگزین کردم.

شاید ذهن ما، مثل خطای دید، تمایل‌اش به تکرار یک طنین است. و ناخودآگاه به تکرار مفتعلن مفتعلن مفتعلن فع می‌غلتد
و نکته‌ی دکتر عطایی جالب بود که گفت اگر این اتفاق در مصراعِ نخستِ غزل نبود درست خوانده می‌شد.

عجیب
اما واقعی

سهیل قاسمی
۳۱ - شهری‌ور - ۱۴۰۴

@Setiq