چند نفر از ما ها که از دیروز به زینب موسوی فحش می‌دهند، (یا می‌بینیم) به عمرشان اسم تهمورس (طهمورث) دیوبند را شنیده‌بودند؟

کدامشان می‌دانستند آن چیز دراز و سیاه مال کدام بخش شاهنامه است؟
چیزی که داریم دست به دست می‌کنیم را بخوانید:

فردی به اسم «زینب موسوی» که بارها توسط دادگاه محکوم شده بود در یک برنامه اینترنتی شاهنامه و فردوسی را مورد اهانت و فحاشی قرار داد.

طوری نوشته‌اند «دادگاه‌ها»، انگار در باره‌ی دادگاه‌های عدل و عدالت می‌گوییم و این شخص نیز زنی است شریر و دارای سوء سابقه!

این دختر، زینب موسوی «امپراتور کوزکو» است که زبان تند و تیزی هم داشت و طنزهای جالبی هم درست می‌کرد. بسیار هم شجاع و خط شکن. در وقایع زن زندگی آزادی هم اذیتش کردند به همین خاطر.
شرح زندگی و بازداشت‌های او را در اینترنت ببینید. در صفحه‌ی ویکی‌پدیای او هم هست.

حالا کاری ندارم. این کارش درست نبوده. اگر حرف بدی زده چه از روی بی‌دقتی و چه تحت فشار رژیم که خرابش کنند - که این کار از بازجو آدم‌کش‌هایی که ما می‌شناسیم بعید نیست - وقتی بهش فحش می‌دهیم، یادمان بیاوریم که این دختر، در گذشته چه‌قدر شجاعانه و بی‌پروا مبارزه کرده و طنزپرداز بوده. همین. با انصاف فحش بدهیم!

دیگر این که شما را به هر چه دوست دارید، از شاهنامه، قرآن نسازید.
همین مقدس مآبی و مقدس‌سازی ما را به این روز انداخته.
اگر قرار است مثل این زمان که به خاطر توهین به مقدسات مذهبی مردم را محدود می‌کردند و گروه فشار خودجوش می‌ساختند که بروید جلوی سینماها و مردم را بزنید که ما بگوییم این امّت غیور اند که از بی‌حجابی به تنگ آمده‌اند و فلان، این‌ها بروند و به‌جایشان عده‌ئی به خاطر توهین به شاهنامه عده‌ئی را فحش و فضاحت دهند، به نظرم همان قبلی‌ها کافی اند.
شوخی کرده. ولو شوخی جالبی نبود. قرار نیست مثل حزب‌اللهی‌های مدرن رگ غیرتمان بیرون بزند!
وقتی حرف کسانی را بازنشر می‌کنیم که می‌گویند یک زن فانتزی‌های جنسی خودش را در قالب شوخی‌های جنـسی و رکیک با یک اثر ملی بیان کرده، فکر کنیم که آیا همان تفکرِ ضدّ زن را رواج نمی‌دهیم؟

هویت ملی‌مان را دوست داریم؟ به جای برآشفتن به توهین به شاهنامه که هویت ملی ما است، شاهنامه بخوانیم. برآشفته نخواهیم شد. خواهیم خندید و خواهیم گفت اون چیز سیاه و دراز مار بوده! و خواهیم گفت اون کاری که فردوسی در داستان کرده، امروز دهن‌لقی و اسپویل حساب می‌شود! آن زمان بهش می‌گفتند براعت استهلال! یا شگرف‌آغازی!
این اصطلاح را چند نفر از کسانی که رگ غیرتشان بیرون زد برای شاهنامه، تا حالا شنیده بودند؟
سهیل قاسمی

@Setiq

https://youtu.be/QJXV29Sh60o?si=sR_CHofDN7oZUzwY