ای سروِ بلندِ قامت دوست
وَه وَه! که شمایلات چه نیکو ست
در پایِ لطافتِ تو میراد
هر سَروِ سَهی که بر لبِ جو ست
نازکبدنی که مینگُنجد
در زیرِ قبا چو غنچه در پوست
مَهپاره به بام اگر برآید،
که فرق کُنَد که ماه یا او ست؟
آن خرمنِ گُل، نه گُل! که باغ است
نه باغِ ارم؛ که باغِ مینو ست
آن گوی مُعَنبَر است در جیْب؟
یا بویِ دهانِ عنبرینبو ست!
در حلقهیِ صولَجانِ زلفاش
بیچاره دل اوفتاده چون گو ست
میسوزد و همچنان هوادار
میمیرد و همچنان دعاگو ست
خونِ دلِ عاشقانِ مُشتاق
در گردنِ دیدهیِ بلاجو ست
من بندهیِ لعبتانِ سیمین
کآخر دلِ آدمی نه از رو ست
بسیار ملامتام بکردند
کاندر پیِ او مَروْ! که بدخو ست
ای سختدلانِ سُستپیمان!
این شرطِ وفا بوَد که بیدوست
بنشینم و صبر پیش گیرم
دنبالهیِ کارِ خویش گیرم؟
ترجیعبند سعدی
بند ۱
اجرا: سهیل قاسمی
ضبط: استودیو اورانیا - وحید اختری
درهمآمیزی با موسیقی: شاپور
موسیقی: ابوالفضل صادقی نژاد و بابک رادمنش
#سعدی #ترجیع #ترجیع_بند
Post #4743
1.09K