#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 605 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

سَروْقدّی میانِ انجمنی
بهْ که هفتاد سروْ در چمنی

جهل باشد فراقِ صحبتِ دوست
به‌تماشایِ لاله و سمَنی

ای که هرگز ندیده‌ای به‌جمال
جز در آیینه مثلِ خویشتنی

تو که هم‌تای خویشتن بینی،
لاجَرَم ننگری به مِثلِ منی

در دهان‌ات سخن نمی‌گویم؛
که نگُنجد در آن دهن سخنی

بدن‌ات در میانِ پیرهن‌ات
همچو روحی ست رفته در بدنی

و آن که بیند برهنه اندام‌ات،
گوید این پُر گُل است پیرهنی

با وجودَت خطا بوَد که نظر
به ختایی کنند یا ختَنی

باد اگر بر من اوفتد، ببَرَد
که نمانده‌ست زیرِ جامه تنی

چاره بیچارگی بوَد سعدی
چون ندانند چاره‌ئی و فَنی

0605

@Setiq