خرقه‌ی زُهد و جامِ میْ گرچه نه درخورِ هم اند،
این همه نقش می‌زنم از جهتِ خفایِ تو

حافظ ۸۰۱

عشقی را که در دل داشته پنهان می‌کرده
معشوق را پنهان می‌کرده که کیست
در خفا می می‌نوشیده و در ظاهر، خرقه‌ی زهد می‌پوشیده

می‌گوید هرچند همه می‌دانیم که خرقه‌ی زهد و جامِ می با هم متناسب نیستند (در خورِ هم نیستند)، اما من این همه فریب و منافقی و صنعت به کار می‌برم و نقش می‌زنم که تو را مخفی کنم. اسرارِ غمِ‌ات و سِرّ‌ِ عشقِ تو را بپوشانم.

با «جفای تو» معنایی در نمی‌یابم

در نسخه‌ی ۸۰۱، من به‌صراحت «جفا» نمی‌بینم. «خفا» می‌خوانم.
در ۸۰۳ نیز قاطعانه جفا نخواندم. آن را نیز خفا خواندم.

سهیل قاسمی

@Setiq