#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 600 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

صاحب نظر، نباشد در بند نیک‌نامی
خاصان خبر ندارند از گفت و گویِ عامی

ای نقطه‌یِ سیاهی بالایِ خطّ‌ِ سبز ش
خوش دانه ای! ولیکن بس بر کنارِ دامی

حور از بهشت بیرون ناید؛ تو از کجایی؟
مَهْ بر زمین نباشد؛ تو ماه‌رُخ کدامی؟

دیگر کس‌اش نبیند در بوستان خرامان
گر سروِ بوستان‌ات بیند که می‌خرامی

بَدرِ تمام، روزی در آفتابِ روی‌ات
گر بنگرد، بیارد اقرارِ ناتمامی

طوطی، شکر شکستن دیگر روا ندارد
گر پسته‌ات ببیند وقتی که در کلامی

در حُسن بی‌نظیری، در لطف بی‌نهایت
در مِهر بی‌ثَباتی، در عهد بی‌دوامی

لایق‌تر از امیری در خدمت‌ات اسیری
خوش‌تر ز پادشاهی در حضرت‌ات غلامی

تَرکِ عمل بگفتم، ایمِن شدم زِ عُزلت
بی‌چیز را نباشد اندیشه از حرامی

فردا به داغِ دوزخ ناپخته‌ئی بسوزد
ک‌امروز آتشِ عشق از وی نبُرد خامی

هر لحظه سَر به جایی بر می‌کُند خیال‌ام
تا خود چه بر من آید ز این مُنقطع‌لگامی

سعدی چو تَرکِ هستی گفتی، ز خلق رَستی
از سنگ غم نباشد بعد از شکسته‌جامی

0600

@Setiq