در مقایسه با سینوفارم و برکت، آسترازنکا و اسپوتنیک بیشترین عوارض موضعی و سیستمیک را داشته اند.

این نتیجه مطالعه ی کوهورت آینده‌نگری برای بررسی عوارض چهار واکسن کووید-۱۹ (برکت، سینوفارم، استرازنکا و اسپوتنیک) است که در هفت شهر ایران و در فاصله ۱۸ فروردین ۱۴۰۰ تا ۲۱ دی ۱۴۰۰ انجام شده است. در این مطالعه، عوارض موضعی و سیستمیک در فاصله هفت روز پس از تزریق بررسی شده اند. مطالعه به سرپرستی دکتر امامیان انجام و در مجله BMC Infectious Diseases منتشر‌شده‌است.


دو واکسن سینوفارم و برکت، پایین ترین فراوانی عوارض موضعی و سیستمیک را داشتند. نسبت به سبنوفارم، عوارض سیستمیک دز اول برکت، کمتر بود

به جز عوارض استرازنکا، بروز عوارض موضعی و سیستمیک، خفیف تا متوسط بوده و در انجام کارهای روزانه اکثر افراد تداخلی ایجاد نکرده بوده است.

اکثر‌ عوارض در دز دوم کمتر از دز اول بوده است.

شایعترین عارضه بعد از تزریق هر دز، درد محل تزریق و خستگی بوده است.

عوارض در گروه های با سن کمتر، جنسیت خانم و شاخص توده بدنی بالای ۳۰ بیشتر بوده است. از طرفی، وجود آلرژی، پرفشاری خون، بیماری قلبی و سرطان، ریسک عوارض را بیشتر می‌کرده اند. وجود سابقه قبلی کووید-۱۹ نیز شانس بروز عوارض موضعی و سیستمیک را بعد از دز اول افزایش داده است.

از محدودیتهای مطالعه حجم نمونه کم برای دز دوم برکت بوده است.


نتایج قبلی همین مطالعه که در بولتن سازمان بهداشت جهانی منتشر شده بود نشان داده بود که: در بین چهار واکسن استرازنکا، اسپوتنیک، سینوفارم و برکت، به صورت کلی و بویژه در شکل تک دز، استرازنکا، بیشترین محافظت و سینوفارم کمترین محافظت را در برابر ابتلا، بستری و مرگ ناشی از کووید-۱۹ داشته‌اند.

همزمان مطالعه دیگری بر روی پرسنل بهداشتی و درمانی در مجله Vaccines منتشر شده و نشان داده که افرادی که علائم (عوارض) مرتبط با واکسن (فایزر و مودرنا) را تجربه کرده‌اند، پاسخ آنتی بادی طولانی تری داشته‌اند. قبلا هم نشان داده شده بوده است که ممکن است تب و یا سایر علائم سیستمیک بعد از واکسیناسیون با سطح بالاتر از آنتی بادی مرتبط باشد.

@Scientometric