حجامت؛ بر پایهٔ یک تصور نادرست از گردش خون
حجامت و فصد بر این باور قدیمی استوارند که خون در بخش‌های مختلف بدن ویژگی‌های متفاوتی دارد و خارج کردن خون از نقاط خاصی می‌تواند مواد زیان‌آور را از بدن دفع کند.
اما دستگاه گردش خون چنین سازوکاری ندارد.
خون در یک سامانهٔ پیوسته و در حال گردش در سراسر بدن حرکت می‌کند و ترکیب آن به‌گونه‌ای نیست که بتوان با خارج کردن خون از یک نقطه، «خون آلوده» یا مواد زائد خاصی را از همان ناحیه خارج کرد.
از سوی دیگر، حجامت و به‌ویژه روش‌های تهاجمی‌تر، اگر با وسایل غیراستریل یا به‌صورت غیربهداشتی انجام شوند، می‌توانند خطر انتقال عفونت‌های خونی مانند هپاتیت B، هپاتیت C و HIV را افزایش دهند.
بنابراین مسئله فقط این نیست که
«آیا حجامت مفید است یا نه؟»
پرسش مهم‌تر این است:
مکانیسم ادعایی آن با آنچه دربارهٔ فیزیولوژی بدن می‌دانیم، سازگار است؟
وقتی یک روش درمانی بر یک تصور نادرست از بدن بنا شده باشد، پیش از پذیرش ادعاهای آن باید از خودمان بپرسیم:
شواهدش چیست؟ و از کجا می‌دانیم؟
@zehnnaghad
Post #23371
65
Forwarded from » ذهن نقاد «