🎨 آیا بعضی زنان می‌توانند رنگ‌هایی را ببینند که بیشتر ما نمی‌بینیم؟

حدود ۱۲ درصد زنان ناقل انواع خفیفِ اختلال دید رنگی قرمز-سبز هستند. در این زنان، به‌دلیل داشتن دو کروموزوم X و غیرفعال‌شدن تصادفی یکی از آن‌ها در سلول‌های مختلف شبکیه، ممکن است چهار نوع مخروط با حساسیت‌های طیفی متفاوت وجود داشته باشد؛ درحالی‌که بیشتر انسان‌ها سه نوع مخروط دارند.

اما داشتن چهار نوع مخروط، لزوماً به معنی تتراکروماسی (Tetrachromacy) نیست.

تتراکروماسیِ عملکردی یعنی فرد بتواند از اطلاعات نوع چهارم مخروط برای ایجاد یک بُعد اضافی در دید رنگی استفاده کند و تفاوت‌هایی را تشخیص دهد که برای یک فرد معمولیِ سه‌رنگ‌بین قابل تشخیص نیستند.

در یک پژوهش در سال ۲۰۱۰، پژوهشگران دانشگاه‌های نیوکاسل و کمبریج گروهی از زنان ناقل اختلال دید رنگی را بررسی کردند. از میان ۲۴ ناقل دوتِرانومالی، تنها یک نفر در تمام آزمون‌های رفتاری، الگوی سازگار با دید چهاررنگی نشان داد.

بنابراین، اگرچه داشتن زمینهٔ ژنتیکی برای وجود چهار نوع مخروط نسبتاً رایج است، تتراکروماسیِ عملکردی بسیار کمتر مشاهده شده است.

این موضوع نشان می‌دهد که داشتن یک نوع مخروط اضافی به‌تنهایی کافی نیست؛ سیستم بینایی باید بتواند اطلاعات آن را به شکلی متفاوت و قابل استفاده در ادراک رنگ پردازش کند. اینکه چرا بیشتر ناقلانِ دارای چهار نوع مخروط، دید رنگی چهار‌بُعدی نشان نمی‌دهند، هنوز به‌طور کامل روشن نیست.

پس «۱۲ درصد زنان تتراکروما‌ت هستند» ادعای دقیقی نیست؛
۱۲ درصد زنان ممکن است زمینهٔ زیستیِ لازم برای داشتن چهار نوع مخروط را داشته باشند، اما تعداد افرادی که تتراکروماسیِ عملکردی نشان می‌دهند بسیار کمتر است.

منبع:
Jordan, G., Deeb, S. S., Bosten, J. M., & Mollon, J. D. (2010), Journal of Vision.
https://eprints.ncl.ac.uk/157474?utm_source=chatgpt.com

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20884587/

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates