چشم انسان فقط یک «دوربین» نیست. 👁️🧠

شبکیه در دوران جنینی از بافت عصبیِ مرتبط با مغزِ در حال رشد شکل می‌گیرد و از نظر تکوینی بخشی از سیستم عصبی مرکزی محسوب می‌شود. به همین دلیل، شبکیه فقط یک لایهٔ حساس به نور نیست؛ بلکه شبکه‌ای پیچیده از نورون‌هاست.

وقتی نور وارد چشم می‌شود، سلول‌های گیرندهٔ نور، یعنی میله‌ای‌ها و مخروطی‌ها، آن را به سیگنال‌های عصبی تبدیل می‌کنند. اما کار شبکیه همین‌جا تمام نمی‌شود.

سلول‌های عصبی مختلف در شبکیه، از جمله سلول‌های افقی، دوقطبی و آماکرین، این اطلاعات را پردازش می‌کنند و سلول‌های گانگلیونی خروجی پردازش‌شده را از طریق عصب بینایی به مغز می‌فرستند. بنابراین، بخشی از پردازش اطلاعات دیداری پیش از رسیدن سیگنال به مغز، در خود شبکیه انجام می‌شود.

پس از آن، اطلاعات در مسیرهای بینایی مختلف به مغز می‌رسند و در شبکه‌های متعدد مغزی پردازش می‌شوند؛ از جمله در قشر بینایی پس‌سری.

بنابراین، شما جهان را به معنای دقیق کلمه مستقیماً با چشم‌هایتان «نمی‌بینید».

چشم نور را دریافت می‌کند، شبکیه آن را به سیگنال‌های عصبی تبدیل و تا حدی پردازش می‌کند، و مغز با ترکیب این اطلاعات و پردازش‌های پیچیده‌تر، تجربهٔ دیداری ما را شکل می‌دهد.

حتی ویژگی‌هایی مانند رنگ، حرکت، شکل و عمق نیز نتیجهٔ پردازش عصبی هستند و به‌صورت یک تصویر آماده در چشم وجود ندارند.

از این نظر، شبکیه یکی از شگفت‌انگیزترین بخش‌های بدن است:
بخشی از سیستم عصبی مرکزی که در چشم قرار گرفته و می‌توان ساختارهای عصبی و عروقی آن را مستقیماً مشاهده کرد.

پس دفعهٔ بعد که به آسمان، یک چهره یا یک منظره نگاه می‌کنید، به یاد داشته باشید:

چشم نور را دریافت می‌کند؛ اما مغز آن را به چیزی تبدیل می‌کند که ما «دیدن» می‌نامیم. 👁️🧠

#علم #مغز #چشم #شبکیه #علوم_اعصاب #فرگشت

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27445275/

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates