ادامه...

پوست انار سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند پونیکالاژین‌ها (Punicalagins) و اسید الاژیک (Ellagic acid) است و دانشمندان در حال بررسی اثرات این ترکیبات هستند.

در مطالعات آزمایشگاهی، عصاره پوست انار توانسته است در چند نوع سلول سرطانی باعث آپوپتوز شود؛ یعنی فرایند طبیعی و برنامه‌ریزی‌شده مرگ سلول. همچنین در برخی آزمایش‌ها، سرعت تکثیر سلول‌های سرطانی را کاهش داده است.

پوست انار در مقایسه با بخش آبدار میوه، غلظت بیشتری از بعضی از این ترکیبات را دارد و به همین دلیل در پژوهش‌های اولیه و آزمایشگاهی مورد توجه قرار گرفته است.

همچنین عصاره‌های غلیظی که در آزمایش‌ها استفاده می‌شوند با خود پوست انار تفاوت زیادی دارند. پوست انار تلخ است و معمولاً به صورت خام خورده نمی‌شود. بنابراین این یافته‌ها فعلاً سرنخ‌های اولیه علمی هستند، نه یک درمان یا توصیه پزشکی. مصرف پوست انار به مقدار زیاد نیز بدون شواهد کافی توصیه نمی‌شود.

آنچه می‌توان با اطمینان گفت این است که خود انار یک میوه مغذی و سرشار از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است و پوست آن، که معمولاً دور ریخته می‌شود، همچنان موضوع جالبی برای پژوهش‌های بیشتر است.

این اطلاعات عمومی است و جایگزین توصیه پزشکی نیست.

منبع: Ismail T و همکاران، Journal of Ethnopharmacology؛ پژوهش درباره پوست انار و سلول‌های سرطانی.

https://cir.nii.ac.jp/crid/1363951794635794432?utm_source=chatgpt.com

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates