ادامه....

این جرم RX J1131-1231 نام دارد؛ یک اختروش (Quasar) که حدود ۶ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی جام (Crater) قرار گرفته است.

اختروش در حقیقت مرکز بسیار درخشان یک کهکشان است که انرژی آن از گاز و غباری تأمین می‌شود که به سوی یک سیاه‌چالهٔ بسیار پرجرم سقوط می‌کند. در این مورد، نور اختروش هنگام حرکت به سوی زمین از کنار یک کهکشان بزرگ دیگر عبور کرده است.

جرم عظیم آن کهکشان باعث شده فضا و زمان در اطرافش خم شود و مانند یک تلسکوپ طبیعی عمل کند.

به جای اینکه ما فقط یک تصویر از اختروش ببینیم، تلسکوپ وب نور آن را کشیده و به شکل یک قوس درخشان و چهار تصویر جداگانه نشان داده است. سه نقطهٔ روشن بالای حلقه، ستاره‌های جداگانه نیستند؛ بلکه تصویرهای تکرارشده از همان اختروش دوردست هستند.

این پدیده را همگرایی گرانشی (Gravitational Lensing) می‌گویند؛ پدیده‌ای که آلبرت اینشتین آن را پیش‌بینی کرده بود و امروز دانشمندان از آن برای مطالعهٔ جهان استفاده می‌کنند.

تلسکوپ وب این تصویر را با ابزار MIRI ثبت کرده است تا دانشمندان بتوانند دربارهٔ مادهٔ تاریک و چگونگی پخش شدن آن در جهان تحقیق کنند.

یک حلقهٔ کیهانی، چند تصویر از یک اختروش، و یک سیاه‌چالهٔ عظیم که با سرعت بسیار زیاد می‌چرخد؛ یک تصویر که چندین قانون شگفت‌انگیز فیزیک را هم‌زمان نشان می‌دهد.

پ ن: اختروش مانند چراغ بسیار عظیمی است که از بلعیده شدن ماده توسط یک سیاه‌چالهٔ غول‌پیکر در مرکز یک کهکشان روشن می‌شود.

✍:علی روستایی
https://science.nasa.gov/mission/webb/?utm_source=chatgpt.com

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates