ادامه...

با وجود پیشرفت‌های چشمگیر علوم اعصاب، دانشمندان هنوز دقیقاً نمی‌دانند آگاهی چگونه از فعالیت میلیاردها نورون مغز پدید می‌آید. این پرسش یکی از دشوارترین مسائل علم امروز است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که آگاهی نتیجه فعالیت یک بخش کوچک از مغز نیست، بلکه حاصل همکاری شبکه‌های گسترده‌ای از نورون‌ها، به‌ویژه در قشر مخ، تالاموس و نواحی پیش‌پیشانی است. هرگاه این شبکه‌ها بر اثر بیهوشی، خواب عمیق، سکته مغزی یا آسیب‌های شدید مغزی مختل شوند، سطح آگاهی نیز کاهش می‌یابد یا از بین می‌رود. این ارتباط مستقیم نشان می‌دهد که آگاهی به عملکرد مغز وابسته است.

امروزه نظریه‌هایی مانند فضای کاری جهانی (Global Workspace Theory) و اطلاعات یکپارچه (Integrated Information Theory) تلاش می‌کنند توضیح دهند که آگاهی چگونه از فعالیت مغز پدید می‌آید، اما هنوز هیچ نظریه‌ای پاسخ کامل این معما را ارائه نکرده است.

از دیدگاه علم، هیچ شواهد تجربی معتبری برای وجود «روح» به‌عنوان موجودیتی مستقل از مغز وجود ندارد. تاکنون هیچ آزمایش قابل تکرار یا مشاهده علمی نشان نداده است که آگاهی یا شخصیت انسان بدون فعالیت مغز وجود داشته باشد. برعکس، هر تغییری در مغز می‌تواند حافظه، شخصیت، احساسات، تصمیم‌گیری و سطح آگاهی را تغییر دهد. به همین دلیل، علوم اعصاب امروزی آگاهی را محصول عملکرد مغز می‌داند، نه فعالیت یک روح مستقل.

البته مفهوم روح در بسیاری از ادیان و باورهای فلسفی جایگاه مهمی دارد، اما این یک باور دینی یا فلسفی است، نه یک نتیجه اثبات‌شده علمی.

بنابراین، بر اساس شواهد کنونی، آگاهی نتیجه فعالیت پیچیده مغز است و منشأ دقیق آن هنوز به‌طور کامل شناخته نشده، اما هیچ مدرک علمی معتبری وجود ندارد که وجود روح مستقل از مغز را تأیید کند.

✍:علی روستایی
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=consciousness+and+the+brain

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates