ادامه...

میلیون‌ها سال پیش، نیاکان انسان برای جویدن غذاهای سخت مانند ریشه‌های گیاهان، گوشت خام، مغزها و خوراکی‌های سفت به این دندان‌های اضافی نیاز داشتند. این دندان‌های آسیاب اضافی کمک می‌کردند سطح‌های ساییده‌شدهٔ دندان‌ها جایگزین شوند و جویدن غذاهای سخت آسان‌تر گردد.

با گذشت زمان و زمانی که انسان‌ها پختن غذا و آماده‌سازی آن را یاد گرفتند، رژیم غذایی نرم‌تر شد. در روند تکامل، اندازهٔ فک انسان‌ها نیز به تدریج کوچک‌تر شد و فضای کافی برای دندان‌های عقل باقی نماند.

امروزه دندان‌های عقل بیشتر مشکل‌ساز می‌شوند، زیرا آخرین دندان‌هایی هستند که رشد می‌کنند و گاهی فضای کافی در فک وجود ندارد. در نتیجه ممکن است:
کج رشد کنند،
زیر لثه گیر بمانند،
یا به دندان‌های کناری فشار وارد کنند.

این وضعیت می‌تواند باعث درد، عفونت، پوسیدگی دندان یا آسیب به دندان‌های نزدیک شود. البته بسیاری از دندان‌های عقل سالم می‌مانند و هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند.

همهٔ انسان‌ها دندان عقل ندارند. برخی افراد به دلیل تفاوت‌های طبیعی ژنتیکی ممکن است یک یا چند دندان عقل کمتر داشته باشند، یا اصلاً هیچ دندان عقلی نداشته باشند.

امروزه دندان‌پزشکان توصیه نمی‌کنند که همهٔ دندان‌های عقل به‌طور پیشگیرانه کشیده شوند؛ بلکه معمولاً فقط زمانی برداشته می‌شوند که باعث مشکل شده باشند یا احتمال ایجاد مشکل جدی در آینده وجود داشته باشد.

✍:علی روستایی
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK279591/?utm_source=chatgpt.com

┄•••⌬👇JOIN👇⌬•••┄
@sci_updates