Astrobiology اخترزیست شناسی

🌌 چرا سیارات قابل سکونت را کمتر پیدا می‌کنیم؟

سیارات فراخورشیدی واقع در منطقه‌ی قابل سکونت از مهم‌ترین اهداف جست‌وجوی حیات خارج از منظومه‌ی شمسی هستند.

بااین‌حال، داده‌های رصدی لزوما تعداد واقعی این سیارات را نشان نمی‌دهند.

پژوهشی جدید با بررسی ۴۵۱۰ سیاره‌ی گذری در آرشیو سیارات فراخورشیدی ناسا نشان می‌دهد که روش‌های مبتنی بر گذر می‌توانند فراوانی سیارات منطقهٔ قابل سکونت را کمتر از مقدار واقعی برآورد کنند.

احتمال پایین هم‌راستایی مداری با خط دید زمین و دوره‌ی مداری طولانی این سیارات، شناسایی آن‌ها را دشوار می‌کند.

پژوهشگران با استفاده از سه روش آماری و یادگیری ماشین، اثر این سوگیری مشاهده‌ای را اصلاح کردند و نشان دادند که پس از درنظرگرفتن محدودیت‌های آشکارسازی، تصویر متفاوتی از فراوانی سیارات فراخورشیدی در منطقه‌ی قابل سکونت به دست می‌آید.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده و ویراستار: پريا الفتی
🖊 مترجم و گرافیست: آناهیتا شکوهی

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🌌 برای اینکه حیات شکل بگیرد، چه شرایطی باید وجود داشته باشد؟
شاید جواب، خیلی پیچیده‌تر از «وجود آب» باشد...

Footage: NOAA Ocean Exploration

✨️ طراح و گوینده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

۵۵ میلیون سال پیش، زمین ناگهان گرم شد؛ و ردپای این تغییر هنوز روی زمین باقی مانده است!

دانشمندان به حوضه‌ی بیگ‌هورن در وایومینگ رفته‌اند؛ جایی که لایه‌های رسوبی، فسیل‌ها و خاک‌های باستانی، داستان PETM را در خود حفظ کرده‌اند. آن‌ها در دل این لایه‌ها، فسیل برگ و گل، دانه و چوب، استخوان و دندان پستانداران منقرض‌شده پیدا کرده‌اند.

این منطقه در واقع یک آرشیو ۵۵ میلیون ساله از واکنش حیات به تغییرات اقلیمی است؛ دانشمندان با خواندن آن، تلاش می‌کنند بفهمند گرمایش امروز که به مراتب پرشتاب تر از PETM است، چه آینده‌ای برای اکوسیستم‌ها رقم خواهد زد.

🔗 لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

حدود ۵۶ میلیون سال پیش، در مرز میان دوره‌های پالئوسن و ائوسن، زمین وارد یکی از مهم‌ترین دوره‌های گرمایش تاریخ خود شد: دوره حداکثر حرارتی پالئوسن–ائوسن یا به اختصار PETM.

در کمتر از ۲۰ هزار سال، میانگین دمای زمین حدود ۵ تا ۸ درجهٔ سانتی‌گراد افزایش یافت؛ آن‌قدر شدید که در قطب شمال، به‌جای یخ و برف، جنگل‌هایی سرسبز با سرخس، نخل، سکوییا و جینکو رشد کردند.

رسوبات آن دوران نشان می‌دهند که مقدار عظیمی کربنِ زیستی به شکل CO₂، متان و دیگر گازهای گلخانه‌ای وارد جو و اقیانوس‌ها شد،

اما منشأ این کربن هنوز کاملاً مشخص نیست.

🌊 اقیانوس‌ها با جذب CO₂ اسیدی‌تر شدند و کربنات کمتری برای ساخت پوسته و اسکلت موجودات دریایی باقی ماند.

در نتیجه، حدود ۳۰ تا ۵۰٪ گونه‌های روزنه‌داران کف‌زی منقرض شدند و صخره‌های مرجانی بزرگ و پیچیده نیز برای میلیون‌ها سال تقریباً از رکورد فسیلی ناپدید شدند.

🌳 در خشکی اما داستان متفاوت پیش رفت؛ گسترش جنگل‌های گرم و مرطوب به تنوع و پراکنش پستانداران اولیه کمک کرد.

✨️ لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

سه راه متفاوت برای تولد یک پستاندار

پستانداران جفت‌دار (Placental): مثل انسان، گربه، سگ و نهنگ؛ جنین در رحم رشد می‌کند و از طریق جفت مواد غذایی و اکسیژن دریافت می‌کند.

کیسه‌داران (Marsupials): مثل کانگورو؛ نوزاد در مرحله‌ای بسیار نارس متولد می‌شود و ادامهٔ رشد خود را معمولاً در کیسهٔ مادر و با شیر خوردن طی می‌کند.

تک‌سوراخیان (Monotremes): مثل پلاتیپوس و اکیدنه؛ برخلاف بیشتر پستانداران، تخم می‌گذارند، اما همچنان پستاندار محسوب می‌شوند چون ویژگی‌های اصلی پستانداران، از جمله تولید شیر، را دارند.

این تنوع، نمونه‌ای جذاب از چگونگی شکل‌گیری راهبردهای متفاوت بقا و تولیدمثل در مسیر تکامل است؛ مفاهیمی که در اخترزیست‌شناسی نیز اهمیت دارند، چرا كه هنگام جست‌وجوی حیات در جهان‌های دیگر، تنها به وجود حیات نمی‌اندیشیم، بلکه به این پرسش نیز توجه می‌کنیم که حیات چگونه می‌تواند خود را حفظ و تکثیر کند...

🔗 لینک ویدیو

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🚀 پرتاب تلسکوپ فضایی رومن و آغاز سفر کیهانی آن

تلسکوپ فضایی رومن (Nancy Grace Roman Space Telescope)، یکی از مهم‌ترین رصدخانه‌های فضایی نسل جدید ناسا، روز ۳۰ اوت ۲۰۲۶ با موفقیت به فضا پرتاب شد.

این تلسکوپ که در ابتدا با نام WFIRST شناخته می‌شد، به افتخار نانسی گریس رومن، نخستین اخترشناس ارشد ناسا و از چهره‌های کلیدی در شکل‌گیری برنامه تلسکوپ فضایی هابل، نام‌گذاری شده است.

رومن در مرکز پروازهای فضایی گدارد ناسا در مریلند ساخته و آزمایش شد و پس از تکمیل مراحل آماده‌سازی، برای پرتاب به مرکز فضایی کندی در فلوریدا منتقل شد.

این رصدخانه به آینه‌ای با قطر ۲٫۴ متر مجهز است؛ آینه‌ای هم‌اندازه با هابل، اما ابزار اصلی آن می‌تواند ناحیه‌ای از آسمان را با میدان دیدی حدود ۱۰۰ برابر بزرگ‌تر از ابزار فروسرخ هابل ثبت کند.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: فاطمه هاشمی‌نسب
🔍 ویراستار: پریا الفتی

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🪐 SBART Journal Club | Planetary Sciences

از زمین تا جهان‌های دور؛ نگاهی به زیست‌پذیری، امضاهای زیستی، سیارات فراخورشیدی و آینده رصد جهان 🔭✨

📌 یکشنبه ۲۹ شهریور | ساعت ۱۹

برای عضویت در گروه ژورنال کلاب و شرکت در جلسات، فرم ثبت‌نام را تکمیل کنید. 🌱

منتظر حضورتان هستیم! ✨

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🧬🌍 حیات چیست؟

با وجود پیشرفت زیست‌شناسی، هنوز تعریف واحد و بی‌نقصی از حیات نداریم؛ تعریفی که بتواند تمام اشکال شناخته‌شده‌ی زندگی را در بر بگیرد و در عین حال، پدیده‌های غیرزنده را کنار بگذارد.

و این فقط یک بحث فلسفی نیست. اگر روزی با چیزی کاملاً متفاوت از حیات زمینی در سیاره‌ای دیگر روبه‌رو شویم، از کجا باید بفهمیم که واقعاً «زنده» است؟

در این ویدیو سراغ یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های زیست‌شناسی و اخترزیست‌شناسی می‌رویم:
حیات واقعاً چیست؟

🔭 لینک ویدیوی کامل

✨️ طراح و گوینده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🌌 ۱۱ سال در جست‌وجوی حیات، میان زمین و کیهان

یازده سال از آغاز فعالیت گروه اخترزیست‌شناسی می‌گذرد؛ یازده سال همراهی، یادگیری، پرسش‌گری و نگاه کردن به جهان از زاویه‌ای متفاوت.

در این مسیر، کنار هم از پیدایش و تکامل حیات بر روی زمین گفتیم، جهان‌های دوردست را شناختیم، درباره‌ی مریخ و اقمار یخی منظومه‌ی شمسی جست‌وجو کردیم و با نگاهی به سیارات فراخورشیدی، یکی از قدیمی‌ترین پرسش‌های بشر را دنبال کردیم: آیا ما در این جهان تنها هستیم؟

این سال‌ها با همراهی اساتید، پژوهشگران و علاقه‌مندان، با برگزاری نشست‌ها، ژورنال‌کلاب‌ها، کارگاه‌ها و دوره‌های آموزشی و تولید محتوای علمی، فرصتی برای یادگیری و گفت‌وگو درباره‌ی اخترزیست‌شناسی و علوم نوین فراهم کرد.

۱۱ سال گذشت، اما پرسش‌ها همچنان ادامه دارند؛
و شاید زیبایی علم همین باشد: هر پاسخی، ما را به پرسش‌های تازه‌تری می‌رساند. ✨

به امید سال‌های بیشتر در جهت کشف، کنجکاوی و جست‌وجوی حیات در کیهان.

۱۱ سالگی گروه اخترزیست‌شناسی مبارک!

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

☄️ شهاب‌سنگی کمیاب از صحرای آفریقا

یک شهاب‌سنگ نادر خبر می‌دهد که شاید در آغاز شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی، سیاره‌های اولیه‌ی بزرگی وجود داشته‌اند که امروز دیگر اثری از آن‌ها باقی نمانده است.

در سال ۲۰۱۹، در صحرای آفریقا، یک شهاب‌سنگ انگرایتی به نام NWA 12774 پیدا شد.

آرون بل و همکارانش ایده‌های جالبی برای بررسی NWA 12774 ارائه دادند.

آن‌ها از دو مسیر متفاوت تلاش کردند عمق تشکیل این قطعه‌سنگ را در جسم مادر تخمین بزنند و بر این اساس شواهدی ارائه کنند که نشان دهد جسم مادر، یک سیاره‌ی اولیه‌ی بزرگ بوده است. 

این پژوهش نشان می‌دهد که در آغاز شکل‌گیری منظومه‌ی شمسی، احتمالاً سیاره‌های اولیه‌ای وجود داشته‌اند که از بین رفته‌اند و مطالعه‌ی بقایای آن‌ها برای شناخت روند تکامل منظومه‌ی شمسی ارزشمند است.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: زهره عسکری
🔍 ویراستار: مبینا مهرپناه

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

مرگ دایناسورها؛ معمایی ۶۵ میلیون ساله

چطور ممکن است دنیایی که بیش از صد میلیون سال در اختیار دایناسورها بود، ناگهان برای همیشه تغییر کند؟

میلیون‌ها سال، دایناسورها بر زمین فرمانروایی می‌کردند؛ در آسمان پترواسورها پرواز می‌کردند و در اقیانوس‌ها شکارچیان عظیمی مانند موساسورها زندگی می‌کردند.

سال‌هاست دانشمندان تلاش می‌کنند بفهمند چه اتفاقی باعث این انقراض عظیم شده است.

یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها در لایه‌ای باریک از رس پیدا شد؛ لایه‌ای که در نقاط مختلف جهان دیده می‌شود و درست در مرز میان دوران دایناسورها و عصر پستانداران قرار گرفته است.

اما داستان وقتی عجیب‌تر شد که دانشمندان مقدار غیرعادی ایریدیوم را در این لایه پیدا کردند؛ عنصری که در پوسته زمین کمیاب است اما در شهاب‌سنگ‌ها فراوان‌تر یافت می‌شود.

در این ویدیو، قدم‌به‌قدم سرنخ‌هایی را دنبال می‌کنیم که دانشمندان از دل سنگ‌ها، فسیل‌ها و لایه‌های زمین بیرون کشیده‌اند؛ تا ببینیم چگونه یکی از بزرگ‌ترین معماهای تاریخ زمین به یک پاسخ شگفت‌انگیز نزدیک شد.
توضیحات بیشتر

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

✨️🌍 آیا زمین تنها جهانِ زنده در کیهان است؟

اخترزیست‌شناسی (Astrobiology) علمی است که به بررسی منشأ، تکامل، پراکندگی و آینده‌ی حیات در کیهان می‌پردازد و یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های علم را دنبال می‌کند:
آیا جایی فراتر از زمین هم حیات وجود دارد؟

💫 گوينده: هانا قدرت‌الهی‌فرد

#اخترزیست_شناسی #Astrobiology #فضا #نجوم #حیات_فرازمینی

🎵 Music: The Miracle of Flight by Scott Buckley - released under CC-BY 4.0.

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

✨️ زهره؛ سیاره‌ای که برخلاف تصور ما هنوز نفس می‌کشد!

سال‌ها زهره را دنیایی خاموش و مرده از نظر زمین‌شناسی می‌دانستیم؛ سیاره‌ای سوزان با دمایی جهنمی که فعالیت‌های درونی‌اش میلیاردها سال پیش متوقف شده است.

اما پژوهشی تازه این تصویر را تغییر می‌دهد: خواهر زمین شاید هنوز در حال تغییر باشد.

شبیه‌سازی‌های سه‌بعدی پژوهشگران نشان می‌دهد که دره‌های ریفتی زهره، یعنی شکاف‌های عظیمی که بر اثر کشیده شدن پوسته شکل گرفته‌اند، احتمالاً بسیار جوان‌تر از چیزی هستند که قبلاً تصور می‌شد.

برخی از این ساختارها ممکن است هنوز فعال باشند و با سرعتی حدود ۳ تا ۱۰ سانتی‌متر در سال گسترش پیدا کنند؛ در حالی که طول بعضی از آن‌ها به ۱۰ هزار کیلومتر می‌رسد.

بررسی تصاویر فضاپیمای ماژلان ناسا نیز نشانه‌هایی از فعالیت‌های تکتونیکی نسبتاً جدید را آشکار کرده است.

این کشف فقط درباره زهره نیست؛ بلکه به ما کمک می‌کند بفهمیم سیارات سنگی چگونه متولد می‌‌شوند و چه سرنوشتی پیدا می‌کنند.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: آناهیتا شکوهی
🔍 ویراستار: پریا الفتی

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

خفاش‌ها به نهنگ‌ها نزدیک‌ترند تا به ما؛ و شاید اول پرواز کرده‌اند، نه پژواک‌یابی

۵۲ میلیون سال پیش، خفاشی به‌نام اونیکونیکتریس در آسمان وایومینگ پرواز می‌کرد؛ جانوری با چنگال روی هر پنج انگشت، که با این‌حال دقیقاً همان ساختار بال خفاش‌های امروزی را داشت.

مشکل اینجاست که اولین خفاش‌های کاملاً پرنده، تقریباً به‌طور ناگهانی و بدون هیچ نشانه‌ای از گونه‌های میانی، در شناسنامه فسیلی ظاهر می‌شوند.

این ویدیو به یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌های بی‌پاسخِ زیست‌شناسی تکاملی می‌پردازد و آن اینکه آیا خفاش‌ها ابتدا پرواز کردن را یاد گرفتند یا توانایی پژواک‌یابی را؟

با بررسی فسیل‌های نادر و به‌خوبی حفظ‌شده از وایومینگ و آلمان، سه فرضیه‌ی رقیب را می‌سنجد و بررسی می‌کند که کدام‌یک با شواهد واقعی هم‌خوانی دارد.

در ادامه، با سفری به دنیای ژنتیک یکی از عجیب‌ترین یافته‌های زیست‌شناسی مدرن آشکار می‌شود که برخلاف تصور دیرینه، خفاش‌ها هیچ خویشاوندی نزدیکی با پریمات‌ها ندارند و در عوض به گروهی تعلق دارند که شامل نهنگ‌ها و اسب‌ها است.
توضیحات بیشتر

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

🧬 نقشه‌ی راه جست‌وجوی حیات فوتوتروف فرازمینی

گروهی از پژوهشگران بین‌المللی به‌تازگی سندی با عنوان «نشانگرهای زیستی فوتوتروفیک: اولویت‌های پژوهشی جست‌وجوی حیات در جهان‌های دیگر» را منتشر کرده‌اند که به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های اخترزیست‌شناسی می‌پردازد: اگر روی سیاره‌ای دوردست حیات فتوسنتزکننده وجود داشته باشد، چگونه می‌توان آن را از فواصل دور و با تلسکوپ شناسایی کرد؟

هدف اصلی این وایت‌پیپر، ترسیم نقشه‌ی راه پژوهش‌های آینده برای تبدیل جست‌وجوی زیست‌نشانگرهای فتوتروف از مرحله‌ی حدس‌وگمان به روشی پیش‌بینی‌پذیر و قابل اتکا است.

این سند، مهم‌ترین پرسش‌های علمی درباره‌ی منشأ و تکامل سامانه‌های جذب نور، انتقال الکترون، پمپاژ پروتون بر پایه‌ی رودوپسین و تثبیت کربن را مرور می‌کند و مسیر پژوهش‌های موردنیاز برای مأموریت‌های آینده‌ی جست‌وجوی حیات، از جمله رصدخانه‌ی Habitable Worlds Observatory، را تبیین می‌کند.

📰 توضیحات بیشتر
🗞 لینک وایت‌پیپر

🖊 گردآورنده و مترجم: پريا الفتی
🔍 ویراستار: مبینا مهرپناه
🖼 گرافیست: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

راز پرواز پرندگان که در یک مزرعه پنهان بود

بیش از یک قرن پیش، منتقدان چارلز داروین با او به چالش پرداختند: اگر بال از طریق مراحل تدریجی تکامل یافته، پس «نیمی از یک بال» چه فایده‌ای داشته؟ داروین هرگز پاسخ قانع‌کننده‌ای برای این پرسش نداشت.

همه‌چیز از یک مشاهده‌ی ساده در آزمایشگاه پرواز دانشگاه مونتانا آغاز شد در مورد جوجه‌پرندگانی که به‌جای پرواز، از روی یک بسته کاه مستقیم و عمودی بالا می‌دویدند و از بال‌هایشان نه برای بلند شدن، بلکه برای چسبیدن و کشیده شدن به سمت سطح استفاده می‌کردند.

این رفتار، که در ده‌ها گونه‌ی مختلف پرنده و در طبیعت وحشی نیز تکرار شده، فرضیه‌ای تازه درباره‌ی منشأ پرواز در دایناسورهای پردار مطرح می‌کند: شاید بال‌های کوچک اولیه، نه برای سر خوردن از درختان و نه برای پرواز مستقیم، بلکه برای کمک به فرار سریع رو به بالا از دست شکارچیان تکامل یافته باشند.

این ویدیو با روایتی دست‌اول از کاشف این پدیده، ما را از یک لحظه‌ی اتفاقی در مزرعه تا بازنویسی یکی از فرضیه‌های اصلی تکامل پرواز همراهی می‌کند.
توضیحات بیشتر

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

چگونه غول‌پیکرترین جانور پرنده تاریخ زمین پرواز می‌کرد؟

کوئتزالکواتلوس با قامتی هم‌اندازه یک زرافه، وزنی در حد یک خرس گریزلی و دهانه بالی نزدیک به یک جنگنده F-16، بزرگ‌ترین جانور پرنده‌ای است که تاکنون روی زمین زندگی کرده است.

سال‌ها این پرسش ذهن دانشمندان را مشغول کرده بود که آیا چنین جانور عظیمی اصلاً می‌توانسته پرواز کند یا نه.

در این ویدیو، با تکیه بر جدیدترین پژوهش‌های دیرینه‌شناسی، مدل‌سازی رایانه‌ای و مهندسی هوافضا، راز پرواز این غول‌های آسمان بررسی می‌شود.

خواهید دید که چرا برخلاف تصور رایج، آن‌ها برای آغاز پرواز از صخره‌ها نمی‌پریدند و چگونه ساختار منحصربه‌فرد بدنشان امکان برخاستن از سطح زمین را فراهم می‌کرد.

اگر دوست دارید بدانید تکامل چگونه یکی از شگفت‌انگیزترین ماشین‌های پرواز تاریخ حیات را خلق کرده است، این ویدیو را از دست ندهید.
توضیحات بیشتر

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

✨️ ردپاهای ۵۴۵ میلیون ساله، داستان پیدایش حیات پیچیده را از نو می‌نویسند.

انفجار کامبرین یک فصل شگفت‌انگیز در تاریخ زندگی بر روی زمین است.

در این زمان، حدود ۵۳۰ میلیون سال پیش، بسیاری از گروه‌های اصلی جانداران برای اولین بار ظاهر شدند و تنوع زیادی از گونه‌ها شروع به شکوفایی کرد.

این رویداد معمولاً به‌عنوان یک جهش ناگهانی در تنوع زیستی دیده می‌شود. با این حال، شواهد جدید نشان می‌دهد که این جهش تکاملی ممکن است خیلی زودتر از آنچه دانشمندان قبلاً تصور می‌کردند، آغاز شده باشد.

مطالعه‌ی منتشرشده در مجله‌ Geology این ایده را با تجزیه و تحلیل شواهد فسیلی که میلیون‌ها سال قبل از کامبرین وجود داشته‌اند، تأیید می‌کند.


📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده: آناهيتا شكوهی
🖊 مترجم و ویراستار: فاطمه هاشمی‌نسب
🖼 گرافیست: هانا قدرت‌الهی‌فرد

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

پرواز، مهم‌ترین نوآوری در تاریخ تکامل حشرات بود؛ نوآوری‌ای که به آن‌ها اجازه داد از شکارچیان فرار کنند، زیستگاه‌های جدید را اشغال کنند و به موفق‌ترین گروه جانوری روی زمین تبدیل شوند.

اما هنوز دانشمندان نمی‌دانند نخستین حشرات دقیقاً چه زمانی پرواز کردند و بال‌های آن‌ها چگونه به وجود آمد. کمبود فسیل‌های اولیه باعث شده منشأ پرواز حشرات همچنان یکی از بزرگ‌ترین معماهای دیرینه‌شناسی باقی بماند.

در این ویدیو می‌بینید دانشمندان با استفاده از شواهد فسیلی، مطالعات ژنتیکی و مقایسه ساختار بدن حشرات امروزی چگونه تلاش می‌کنند زمان پیدایش نخستین حشرات بالدار و منشأ تکامل بال‌های آن‌ها را کشف کنند.

#history_of_life

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN

✨️ سیاره‌ای با ردپای آشنا در همسایگی ما

ستاره‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در ارواین، سیاره‌ای جدید و زمین‌گونه کشف کرده‌اند که تنها ۲۵ سال نوری از ما فاصله دارد.

این سیاره که GJ3378b نام دارد، حدود دو برابر اندازه زمین است و در منطقه‌ی قابل سکونت ستاره‌ی خود قرار گرفته و آب می‌تواند به شکل مایع روی سطح آن وجود داشته باشد.

نکته‌ی جالب اینجاست که این سیاره حدود ۹۰ درصد تابشی را که زمین از خورشید می‌گیرد، از ستاره‌ی خود دریافت می‌کند؛ بنابراین در شرایطی ایده‌آل برای میزبانی از حیات قرار دارد.

با این حال، یک پرسش بزرگ باقی مانده: آیا این سیاره اصلا جو دارد؟

برای پاسخ به این پرسش، باید تا دهه‌ی ۲۰۴۰ منتظر ماند؛ زمانی که ناسا رصدخانه‌ی Habitable World یا «جهان‌های قابل سکونت» را به فضا پرتاب می‌کند و می‌تواند از این سیاره تصویربرداری کند.

📰 مشروح خبر
🗞 منبع خبر
📃 مقاله

📄 گردآورنده: مهناز موسوی
🖊 مترجم و گرافیست: هانا قدرت‌الهی‌فرد
🔍 ویراستار: مبینا مهرپناه

📸 Instagram
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN