بیش از یک قرن پیش، منتقدان چارلز داروین با او به چالش پرداختند: اگر بال از طریق مراحل تدریجی تکامل یافته، پس «نیمی از یک بال» چه فایدهای داشته؟ داروین هرگز پاسخ قانعکنندهای برای این پرسش نداشت.همهچیز از یک مشاهدهی ساده در آزمایشگاه پرواز دانشگاه مونتانا آغاز شد در مورد جوجهپرندگانی که بهجای پرواز، از روی یک بسته کاه مستقیم و عمودی بالا میدویدند و از بالهایشان نه برای بلند شدن، بلکه برای چسبیدن و کشیده شدن به سمت سطح استفاده میکردند.
این رفتار، که در دهها گونهی مختلف پرنده و در طبیعت وحشی نیز تکرار شده، فرضیهای تازه دربارهی منشأ پرواز در دایناسورهای پردار مطرح میکند: شاید بالهای کوچک اولیه، نه برای سر خوردن از درختان و نه برای پرواز مستقیم، بلکه برای کمک به فرار سریع رو به بالا از دست شکارچیان تکامل یافته باشند.این ویدیو با روایتی دستاول از کاشف این پدیده، ما را از یک لحظهی اتفاقی در مزرعه تا بازنویسی یکی از فرضیههای اصلی تکامل پرواز همراهی میکند.
توضیحات بیشتر
#history_of_life
🔭@AstroBioLab
🔬@SBART_USERN