АБОРТ

Калі ішла — гарэлі блікі    
На скрыжаваньнях шэрых пліт,    
І так хацелася паклікаць    
Таго, хто болем       
Ў сэрца ўліп.
  Было звычайна ўсё і проста               
Ў абломках чэрвеньскага дня.       
І не было каго на ростань   
Ні прыгалубіць,       
Ні абняць…  
  І сьцены душнае бальніцы     
Схавалі нерашучы крок.    
Гарэлі ў сонцы камяніцы,              
І ад чаканьня
Стыгла кроў.
  А як на поўдзень         
Сталі цені     
І спахмурнеў бальнічны сад —     
Дрыжэлі вузкія калені        
І пакаёвы далягляд…          
  І зьнікла радасная мэта, —    
Маўклівы доктар     
Яе сьцёр.       
І бляск халоднага пінцэта  
На міг запаланіў жыцьцё.   
  Было забойства эпілёгам.      
Пасьля яго — ня йдуць назад…    
І толькі сонца          
Дзесь за логам         
Кідала золата ў закат.