Сёння дзень нараджэння ў вядомага расійскага анархіста Дзмітрыя "Лешага" Пятрова, які загінуў пад Бахмутам у красавіку 2023 г. Яму б споўнілася 36 год.
Не буду пісаць, што гэта была за асоба, аб Лешым можна прачытаць на адмысловым камемарацыйным сайце. Скажу толькі, што постаць была вельмі яскравая. Шчыра кажучы, у мяне ёсць аб ім невялічкія ўспаміны, але пакуль што я не магу іх публічна агучыць. Патрэбны час і спрыяльныя абставіны.
Раней я вельмі балюча перажываў страту сяброў ды таварышаў. Зараз усё памянялася. З кожнай смерцю, з кожным самагубствам, з кожным прысудам, з кожным ад'ездам за акіян, з кожнай палітычнай сваркай, з кожным канфліктам, пасля якога сыходзіць з рэек чарговы вагон адцвіўшага сяброўства, становішся іншым. Мацнейшым, старэйшым, магчыма нават і больш чэрствым. Становіцца менш эмоцый, ты проста звыкаешся да згубы дарагіх табе людзей. Раней ці пазней усе мы там будзем.
Ці гэта толькі абаронная рэакцыя, каб не паказваць слабасць, бо ўнутры ты па-ранейшаму адчуваеш боль ды смутак?
Ці гэта сапраўдная загартоўка характару? Я не ведаю, але, падаецца, што ў маім фізічна здаровым, але эмацыйна выматаным сэрцы, застаецца ўсё менш месца на слёзы па людзях, якія адыходзяць назаўсёды.
Post #153
112