У мясцовых таварышаў_к была ініцыятыва (Fuergo), што яны давалі грошы, выручаныя ад продажу запатыстскай кавы, на розныя лібертарныя праекты. І я прыдумаў, што звярнуся да іх, каб яны фінансава падтрымалі пераклад "Фарбаў". І яны падтрымалі. І яшчэ АЧК Варшава, і калектыў Spina.
Цяжка было давесці праект да фіналу, але ў канцы канцоў атрымался. Намаганнямі аўтара гэтых слоў і ягонай блізкай асобы, выдавецтвам Bractwo Trójka, кнігу выдалі. Ніхто не зарабіў на гэтым. Грошы з продажу ідуць на АЧК Беларусь. З 300 асобнікаў дагэтуль 200 прадалося разышлося па бібліятэках. Я датрымаў слова, дадзенае калісьці і завяршыў гештальт.
Зараз Міколу шыюць чарговую справу, дадаткова да сумнавядомага 411 артыкула, аб якім ён пісаў у "Фарбах". Незалежна ад таго, што я думаю аб поглядах Міколы і іншых палітзняволенных, яму, як і іншым таварыш(к)ам, неабходна салідарнасць. Салідарнасць панад падзеламі - тое, што адрознівае нас ад іншых грамадска-палітыных плыняў. Салідарнасць дапамагае за кратамі, разбурае муры, будуе новыя формы адносін.
Салідарнасць - наша зброя.