Апошні раз перад ад'ездам на вучобу ў Польшчу, калі я перабраў, адбыўся ў 11 класе. З маімі аднакласнікамі Пашам, (тады нефармал, як і я, а сёння вядомы беларускі рок-музыка) і Мішам, (тады гопнік, але свойскі такі, а сёння не ведаю, што з ім) мы часам дазвалялі сабе трошкі песціцца піўком. У нас нават было свае месца пад крамай "Радуга". У той дзень пасля заняткаў у ліцэі мы шліфанулі нашым гарадзенскім броварам пладова-ягаднае паскудства. Канешне, галодныя. А ўвечары мне трэба было ісці на заняткі па польскай мове ў Польскую Мацеж Школьную на вул. Будзёнага. Заняткі па польскай былі святыя - мы рыхтаваліся да экзаменаў у Польшчу. Дадому я так і не дайшоў, бо ў такім стане бацькам паказвацца было нельга. Захрас ва двары. Добра, што я меў надзейных сяброў, якія мной апекаваліся ўсю дарогу. Сястра прынесла мне падручнікі і разам з маім дагэтуль душэўным сябоам Металікай мы павалакліся на заняткі. Мяне штарміла, ён суправаджаў.
У той час у нас выкладаў Томаш Цэтэра, мегакруты настаўнік. Тым вечарам мы праходзілі літаратуру рамантызму. Я быў хлопцам начытаным і заўсёды актыўна ўдзельнічаў у занятках. А калі ты яшчэ і насмактаўся, то ператвараўся ў актора. Памятаю, што цягнуў руку і падыйшоў да дошкі пісаць і распавядаць пра перыяд Szturm und Drang. Забаўляў і настаўніка, і вучняў. Пазней, я пайшоў у прыбіральню і ўжо не змог вярнуцца ў клас. Дамоў мне дапамагаў ісці Металіка, якога паклікаў з іншай аўдыторыі Паша, наш сябар, які вучыўся у маэй групе. Гэта гісторыя ніяк не паўплывала на адносіны настаўніка да мяне і гэта вельмі шмат аб ім кажа. Я вельмі яму ўдзячны за ўсё. На жаль, ён памёр у 2006 г., аб чым я даведаўся постфактум. Толькі зараз зразумеў, што памёр ён у маім цяперашнім ўзросце... Светлая памяць.
На наступны дзень у ліцэі было немагчыма вытрымаць. Сняданак я не з'еў і на ўроках змагаўся з моцным пахмеллем. У той дзень я напісаў два вершыка. Адзін ужо публікаваў. Другім быў гэты верш. Хаця ён больш падобны да прымітыўных злых рыфмаў, накіраваных супраць алкаголю, супраць сябе-ёлупня, супраць усеахопнай культуры спажывання ў сінявокай...
Post #121
106