[دنباله‌ی نوشتار بالا]

▪️ 10. این رخداد تلخ غم‌انگیز که قلب هر ایرانی میهن‌دوست را می‌فشارد و به درد می‌آورد، نه نخستین است و نه آخرین. دسته‌گل هر از چند گاه باند سیاه طالبان میراث فرهنگی است. گروهی که مثل کنه چسبیده‌اند به میز ریاست و تا عزراییل جانشان را نگیرد از این میز و صندلی جدا نمی‌شوند.

▪️ 11. در سریشم بودن و علاقه‌ی آنان به ریاست همین بس که در آستانه‌ی انتخابات از بیم پیروز شدن رقیب آمدند و در چندین جلسه افکار شیطانی و فرصت‌طلبانه خود را روی هم ریختند و نتیجه گرفتند که آرای بازنشستگان را هم بخرند! مجلسی ترتیب دادند برای «تکریم بازنشستگان و فرهیختگان». گروهی را دعوت کردند، به هر کدام یک چلوکباب در ظرف‌های سپید پلاستیکی و یک قاشق و چنگال دادند که ایستاده بخورند. پیش از این شام کذایی یا بهتر بگویم شام گدایی، هر کدام نطق‌های غرا کردند در تکریم و تمجید بازنشستگان و آخر سر هم یک کارت هدیه‌ی 200 هزار تومانی و قسم و آیه که این جلسه برای رای‌گیری نیست، هر ماه تکرار خواهد شد. با این حساب الان باید سه بار دیگر تکرار می‌شد! اما کو؟ حالا دیگر خرشان از پل گذشته. کل این تکریم این بود که به رقیب ما رای ندهید تا ما بمانیم، بچاپیم و ویران کنیم. آخر عشق ما این صندلیِ ریاست است و بس.

▪️ 12. به بازی گرفتن، خریدن باستان‌شناسان با 200 هزار تومان و بعد محل سگ نگذاشتن به آن‌ها و دستاویز قرار دادن‌شان برای مفت‌خوری، دزدی، چاپیدن و پول هدر دادن کثیف‌ترین کار باند سیاهی است که ده، بیست سال است مثل بختک روی میراث این خاک افتاده است. کی این کابوس به پایان می‌رسد؟ شاید هیچ وقت. باشد که این بازی کثیف رای خریدن و بازیچه قرار دادن بازنشستگان برای رسیدن به اهداف خود، تجربه‌ای باشد ــ هر چند تلخ ــ برای دیگر باستان‌شناسان، به ویژه باستان‌شناسان جوان و آنان که مشتاق استخدام در این سازمان هستند.

▪️ 13. سخن آخر من با باستان‌شناس یا باستان‌شناسان و یا همه آنان که در این جنایت فرهنگی سهیم و شریک بودند است و آن اینکه؛ حتما در دوران دبستان شعر زاغ و روباه را خوانده‌اید و یادتان است که با این مصرع شروع می‌شد: زاغکی قالب پنیری دید و ... باند طالبان میراث همان روباه حیله‌گر این شعر است، شما چرا باید ملعبه‌ی روباه دو رو و حلقه‌باز شوید؟ یادتان باشد؛ آبِ رو آبِ جوب نیست.

@reesjomhoormiras