بخش اول _ ۱


به جز خیالِ سبک پیش من نمی‌ماند
که مومنم به خدایی که رقص می‌داند

سبک شوید و پریدن به خود بیاموزید
به خود پریدنِ بی‌کالبُد بیاموزید

به رقص و خنده و بازی مبارک است زمین
اگر درست بدانید کودک است زمین

ثقیل‌بودنِ اندیشه، زخمِ پوستی است
ستیزه معجزه‌ای ماورای دوستی است

تنید و از تن‌تان شعله‌ها برانگیزید
به نام صاعقه معنای دیگر انگیزید

دعا کنید که انسانِ واپسین برود
دلیل این‌همه بیماری از زمین برود

پُلی شوید که از خود عبور باید کرد
به شکل یک اَبَرانسان ظهور باید کرد

خدای کوچک‌تان را به آب بسپارید
و دل به روشنی آفتاب بسپارید

به نیک و بد همه از چشم خود نگاه کنید
کلاغ را به درنگی بدل به ماه کنید


#سعید_مبشر

مثنوی نابهنگام


@saeid_mobasher_71