امروز ۲۱ مهر مصادف با ۱۰ محرم در سال ۶۱ هجری قمری و به نقلی مرسوم «عاشورای شمسی» است
و قریب به چنین ساعاتی از بعد از ظهر
امام مظلوم ما را در حالی که فریاد «هل من ناصر ینصرنی» سر می‌داد و جز هلهله دشمنان پاسخی نمی‌شنید، تنهاتر از ساعاتی پیشش یافتند و به ذبحی عظیم و با شهید گوارای شهادت به قتلش رساندند...
چه توان گفت کامل‌تر از آنچه محتشم کاشانی با جوهری از خون بر دفتر خاطرات ما نوشت:
پس با زبان پر گله، آن بضعهٔ بتول
رو در مدینه کرد که: یا ایهاالرسول،
این کشتهٔ فتاده به هامون حسین توست
وین صید دست و پا زده در خون حسین توست
این نخلِ تر، کز آتش جان‌سوز تشنگی
دود از زمین رسانده به گردون حسین توست
این ماهیِ فتاده به دریای خون که هست-
زخم از ستاره بر تنش افزون، حسین توست
این غرقهٔ محیطِ شهادت که روی دشت-
از موجِ خون او، شده گلگون؛ حسین توست
این خشک‌لب‌فتادهٔ دور از لبِ فرات
کز خون او زمین شده جیحون حسین توست
این شاه کم‌سپاه که با خیلِ اشک و آه
خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست
این قالبِ تپان که چنین مانده بر زمین
شاهِ شهیدِ ناشده‌مدفون، حسین توست...
@sadeqfaramarzi