الان که توجه میکنم، از چشم بقیه مخصوصا خانوادم من میتونم کاملا یه ویلن باشم. اونم از اون نوع رو مخ و مزخرفش، تصور کن آدم دوروی بداخلاقی که بیرون همه فکر میکنن خیلی آدم خوبیه و همه دوسش دارن و باهاش مهربونن و هیچکدوم نمیتونن اون رویی که تو میبینی رو ببینن. یه آدم تخس و بیاحساس(مطلقا بیاحساس) بدون هیچ احساس مسولیتی که عملا هیچ اهمیتی به دیگران نمیده. اما بیرون از خونه همه فکر میکنن خیلی مهربون و گوگولیه. از اونا که واسه همه خوبه جز آدمهایی که بهش اهمیت میدن و خیلی ناسپاسه. خلاصه که باید سخت باشه زندگی با همچین آدمی.
میخوام برم بمیرم ولی به جاش میرم یه بیزنس جدید راه میندازم. چرا؟ چون کلا یه زندگی دارم و اگه قراره برینم توش ترجیح میدم به خفنترین شکل ممکن برینم توش.
واییییی ریدم تو حافظه و تمرکزم😐 چند روزه تلگرام رو که باز میکنم حس میکنم یه کاری هست که باید انجام بدم و هربار به ابن نتیجه میرسم که حسم اشتباه بوده. تازه هربارم با دیدن پروفایل یه نفر به خصوص اینجوری میشدم، الان یاوم افتاد سفارش گرفته بودم😐 آخه خررررررر، تمام این چند روز از خودت نپرسیدیدی این مقوایی که یه هفتست افتاده تو اتاقت واسه چیه؟ این دیگه بی مسولیتی نیست این یه لول بالاتره واقعا، آخه خیلی زیاده بیشتر از سه روز همچین چیزی رو فراموش کنییییییییی.